«O comercio é o mellor termómetro da economía»

CARBALLO

Gerente del CCA y presidenta de la Coral Polifónica de Bergantiños, lleva buena parte de su vida vinculada al movimiento asociativo de Carballo

29 nov 2008 . Actualizado a las 02:00 h.

Mari Carmen Freire es una de esas (pocas) personas con las que se puede hablar largas horas del asociacionismo carballés. Baste enumerar algunas de las entidades por las que ha pasado como directiva o como socia: Aires da Costa de Oza (la fundó y presidió), comisión de fiestas de San Xoán (nueve años), Vieiro, Axober (fue secretaria), junta de la lucha contra el cáncer, Centro Cultural Alfredo Brañas, Consello Parroquial, Comité de Hermanamiento de L'isle Jourdain...

Y aún quedan (seguro que falta alguna más) las dos que le ocupan en la actualidad: la Coral Polifónica de Bergantiños, de la que es presidenta (desde el año 99, casi una década por tanto) y una de sus voces, y el centro Comercial Aberto (CCA), donde se ocupa de la gerencia.

Así que Mari Carme es una testigo privilegiada de lo que se hace, y lo que se ha hecho, entre los colectivos más diversos de la capital de Bergantiños. ¿Cuál es la explicación de estar en tantos lugares? «Ás veces non é tanto o teu desexo de estar nos sitios como o feito de que te van levando cara eles. Empezas nun e vas cara outros. Tamén pode ser o de levar como un Quijote dentro, o de contrubuír a deixar un mundo mellor, dedicando o teu tempo a actividades».

Hechas las explicaciones, hay que aprovechar su presencia para hablar de comercio. Sobre todo, ahora, con la que está cayendo entre crisis, huelgas y crecimiento de las grandes superficies comerciales. ¿Está el comercio de Carballo a salvo de estos vaivenes más que -por ejemplo- una gran ciudad? La respuesta: «Carballo non é tan diferente dunha gran cidade neste senso. Hai moitas semellanzas en todas partes. Este traballo é moi sacrificado, esixe moitas horas de atención, hai que estar moi atento: ter o surtido axeitado, un servicio post-venda, dar unha atención óptima...».¿Y con todo esto? «¿Crise? Habela, haina. Pero xa non é de agora. O comercio é o mellor termómetro da economía, así que, pese a que se fala dela con grandes titulares dende hai pouco, o comercio xa fai máis tempo que viña acusando unha caída no consumo, por unha multiplicidade de causas: máis negocios nas periferias, máis oferta entre concellos non distantes ou a caída do consumo familiar. Todo sumado, dificulta a rendibilidade».

Atento

Un panorama preocupante. La crisis amenaza con atacar las bases del negocio más sólido. Los políticos, y los medios meten miedo. «Pero eu non son derrotista -aclara-. Para saír adiante, o comercio ten que estar atento e alerta, e distinguirse do que fan os demais. Ten que optimizar as súas armas: a proximidade, a atención persoalizada, un servizo baseado na excelencia. O comercio sempre terá futuro, porque fai algo máis que proveer de produtos. O comercio fai cidade, dalle luz a unha vila, dalle seguridade á xente». En Carballo, opina, la oferta es buena, amplia, extensa, competitiva.

Pero, con todo, el presente es malo para algunos. «Os problemas actuais son xerais, pero no comercio hai un factor aínda máis preocupante. Os riscos son maiores que no casos dos asalariados porque, como a maioría dos negocios son de autónomos, se pecha, terá comprometido o seu patrimonio?

Cooperación

En este escenario de claros y oscuros, ¿qué papel puede jugar el CCA, que agrupa a más de un centenar de socios? «Como noutros sectores, a cooperación é esencial. Seremos máis fortes se vemos máis aló e nos unimos. Dende o Centro Comercial Aberto intentamos precisamente iso». Y de muchas maneras: actividades de promoción, información, formación, intermediación...

El CCA también ayuda a consolidar la imagen del sector en el municipio, en la comarca y más allá. Una (buena) imagen que ya viene de atrás. «Carballo, dende sempre, é un referente comercial en toda a Costa da Morte, cun comercio próspero, con xente que sempre foi emprendedora, e sen esquencer a locomotora da feira».

Pero, ojo, de nuevo la advertencia: «Non nos podemos durmir, hai que traballar porque a situación cambia a diario. Cambia o cliente, que cada vez está máis informado, e cambian as circunstancias».

Tras el bolsillo, la cabeza. El disfrute musical. Ya se ha dicho que Carmen lleva desde el 99 al frente de la Coral Polifónica de Bergantiños. Y eso que lo dejó en el 2007, para dar paso al relevo. Pero no hubo manera. La reclamaron de nuevo y los socios le dieron amplio apoyo. «Valóranme moito, pero, sobre todo, son moi cómodos».

A estas alturas ya tiene muy claro que presidir algo no es solo salir en la foto, es arreglar muchos papeles. Eso sí, dice que está «moi a gusto como coralista», tras pasar experiencias muy gratas, y algunas, como es natural menos gratas. Y, siendo coralista, le gustará cantar. «Gústame, pero non o fago moi ben. Gústame, sobre todo, a relación que existe entre nós, na coral somos como unha familia das de sempre».