Camilo Perol, entrenador del Flavia: «Os rapaces xa non xogan na rúa e os xogadores agora son coma robots»
El técnico de Luou llegó al banquillo del conjunto padronés hace 28 años
20 dic 2025 . Actualizado a las 17:36 h.Camilo Perol (Luou, Teo, 1961) cumple años el próximo 1 de enero. Lleva toda una vida en el Flavia padronés. Llegó para dirigir el vestuario de O Souto hace 28 años. «Durante un curto período de tempo deixei o cargo para descansar, un pouco máis dunha tempada, pero a directiva non estaba contenta cos resultados e tiven que volver», recuerda el actual técnico del Flavia, equipo que milita en el grupo quinto de la Primera Futgal y tiene el respaldo patrocinador de Cobre San Rafael.
De momento, no piensa en la retirada, aunque en más de una ocasión se le pasó por la cabeza la idea de colgar las botas, o los guantes, porque él era portero. De hecho, ya lo quiso hacer el curso pasado, pero al final reenganchó. También para la presente campaña tenía en mente dar un paso al lado, pero volvió a repetir. Por eso, no sabe cuándo llegará el final. «Entendo que precisa vir alguén máis novo, con ideas frescas. É certo que estou un pouco canso, porque xa levo moitos anos consecutivos. Os membros da directiva son amigos de toda a vida e, ao final, sempre acabas botándolles unha man. Pero a idea é que en calquera momento chegue sangue fresco ao banco de Flavia».
A pesar de la distancia que le separa de los puestos de privilegio, Perol señala que el equipo no renuncia esta temporada a intentar el ascenso a la Preferente Galicia, categoría en la que estuvo muchos años el cuadro celeste. También recuerda con nostalgia que hace más de una década el cuadro juvenil consiguió llegar a la División de Honor. Es un libro abierto el técnico del Flavia, que con pesar habla de los malos momentos del club. «Durante unha das tempadas que o Flavia xogou na Terceira División, a débeda financeira foi enorme. Naquel momento, convocouse unha reunión cos socios para discutir a posibilidade de deixar o primeiro equipo e centrarse unicamente na canteira. Non obstante, en contra dos meus desexos e dos dalgúns da directiva, os socios decidiron que o primeiro equipo tiña que continuar e que o fútbol base se pechara. A canteira está agora xestionada polo Escravitude e o Deportivo Sar, os clubs que xestionan as categorías inferiores do Concello de Padrón». Insiste: «Eran outros tempos. Todos os domingos, á mesma hora, catro ou cinco autobuses saían do Souto para levar os seus equipos a varios campos de toda Galicia e España, incluído o equipo xuvenil da División de Honra».
Perol comenzó en el mundo del fútbol en el Praíña como portero juvenil. Jugó algún partido con el conjunto sénior, en el que estaban históricos del Compos como Berto e Ino. «O primeiro equipo tiña un porteiro estupendo, e eu ás veces xogaba, pero moi pouco. Máis tarde, de adulto, fun ao Escravitude, onde gañamos o título de liga de Segunda Rexional e a única Copa do Sar do club. Superamos na final ao Airiños de Ulla, na prórroga, en Pontevea».
Después, se fue dos temporadas al Taragoña, antes de jugar en el Flavia. Estuvo con el equipo padronés en Tercera División. Logró el ascenso en A Puebla, militando en Preferente. Con 26 años dejó el fútbol por una lesión y entrenó al Escravitude. A los 27 se fue a trabajar a Barcelona, en tiempos preolímpicos. Al regreso de la capital catalana entrenó durante cinco temporadas al Pazos y luego seis años al Urdilde. Tras estas dos experiencias se hizo cargo del banquillo del Flavia. Hasta hoy: 28 años.
Llegó a Padrón
Cuando llegó a Padrón como técnico, «o club debía máis de 24 millóns de pesetas, unha cantidade impresionante. Era unha suma enorme naquel entón. Hoxe roldarían os 150.000 euros. Ángel Rodríguez veu a Urdilde a buscarme, e cada dúas semanas, cando xogabamos no Souto, viñan e embargaban as nosas recadacións das entradas para saldar a débeda». Por impagos, lamenta Perol, «o Flavia descendeu á Segunda Rexional. Cando os xuvenís da División de Honra alcanzaron a idade requirida, todos quedaron durante o primeiro ano para axudar ao club e conseguiron o ascenso á Primeira Rexional. Despois diso, moitos equipos viñeron fichar a eses xogadores tan talentosos».
A Camilo Perón no le gusta como se trabaja en el fútbol actual con la cantera. Entiende que a los jóvenes les falta libertad e «desde pequenos, intentan meterlles demasiada táctica na cabeza. Os rapaces xa non xogan na rúa, abúrrense cos adestradores de hoxe en día. Non hai o mesmo tipo de xogadores con talento nos equipos que había antes. Todos os xogadores son iguais, son coma robots. Intentan imporlles demasiado. Quizais sexa así desde o nivel xuvenil en diante, pero antes diso hai que deixalos gozar máis do xogo». También destaca el técnico que en Padrón «é moi difícil ter categorías xuvenís agora mesmo porque o Flavia ten un campo de herba natural, o que fai imposible xogar e adestrar con moitos rapaces. A idea presentouse ao Concello, pero o campo non lles pertence. Polo tanto, o investimento público nunha superficie artificial, que sería a única forma de retomar o traballo coa base, non é posible. Ademais, o Escravitude e o Deportivo Sar non teñen rapaces dabondo de sobra. Non hai xogadores para todos, pero sigo insistindo en que os nenos non deberían ter que pagar por xogar ao fútbol. É preciso que haxa outras fórmulas diferentes e subvencionadas».
Mejores taquillas y más ambiente en el grupo quinto
El Flavia tiene un presupuesto de unos 40.000 euros y cuenta con más de 270 socios. El presidente es Ramón Conde, que lleva más de una década en el cargo de un club que todavía no tiene claro su año de fundación. Hay documentos que hablan de un Flavia de 1928, otros de 1947 y otros que se puso en marcha en 1964. Para este curso, Camilo Perol tiene claro que el objetivo es intentar disputar el play off de ascenso a la Preferente Galicia. «Este non é un reto doado, porque cada ano temos que reconstruír o noso equipo, e formar un bloque non é sinxelo. Cada verán, quítannos cinco ou seis xogadores de primeira liña. Esta tempada tivemos unha chea de lesións que nos custaron moitos puntos. Pero aínda queda moito camiño por percorrer».
El equipo padronés está ahora encuadrado en el grupo quinto de la Primera Futgal. Sobre este cambio realizado en estas dos últimas campañas, Perol entiende que es «un grupo máis duro que o segundo. Hai algúns equipos moi bos e con moita calidade. Este ano, Ribadumia e Marín ficharon uns xogadores excelentes, pero o resto do grupo está moi igualado. A verdade é que, no quinto grupo, as nosas viaxes son máis curtas. No segundo grupo tivemos viaxes a Fisterra e outros lugares que están bastante lonxe. Desde unha perspectiva deportiva, cremos que o segundo grupo sería máis manexable para acadar bos resultados, xa que o quinto é moi difícil e máis complicado». Además, cuenta que en la actual división de la Primera ve «máis seareiros no Souto e mellor venda de entradas, xa que veñen máis seareiros de fóra da localidade. Hai mellor ambiente, pero creo que os nosos socios están máis cos equipos do segundo grupo, que están máis preto de Santiago e os arredores».