Volcáns de Islandia

Miguel-Anxo Murado
Miguel-Anxo Murado LIBRO DE HORAS

OPINIÓN

30 ago 2014 . Actualizado a las 07:00 h.

Cando hai uns anos a erupción do volcán Eyjafjalla provocou o caos no espazo aéreo europeo, en Islandia contábase un chiste ao respecto. Os bancos do país viñan de entrar en bancarrota e dicíase que, antes de morrer, a economía islandesa expresara esta última vontade: que a incinerasen e repartisen as súas cinzas por toda Europa. E iso foi o que sucedeu: os ceos da Unión Europea cubríronse de po de talco que entupía as turbinas dos avións. A sismoloxía logrou así o que non lograra nunca o terrorismo: cancelar máis de cen mil voos, secuestrar en terra a oito millóns de pasaxeiros e provocar perdas por valor de ata quizais uns 2.500 millóns de euros. Se foron aquelas as exequias da economía de Islandia resultaron grandiosas como as dos guerreiros viquingos de antano que se facían calcinar en barcos funerarios botados á mar con velas negras.

Agora a economía islandesa parece que vai moito mellor -por certo que a base de facer o contrario do que esixían os organismos internacionais-. Pero a natureza está baseada na repetición, así que xa volve haber outro volcán a piques de provocar outro caos. Esta vez é o Bardarbunga, que podería entrar en erupción en calquera momento -aínda que hai división de opinións entre os expertos sobre se os efectos serían maiores ou menores que o de hai catro anos-. Interésame o asunto porque, como tanta xente, teño unha certa fascinación polos volcáns. Teño visto os de Islandia, percorrendo o país ao longo da súa única gran estrada asfaltada que vai entre os géyseres, os lagos xeados e as paisaxes calcinadas onde pastan as ovellas do país, que parecen tamén charamuscadas. Lembro o Bardarbunga, ao lonxe, durmido no seu glaciar, enganosamente tranquilo.

Os volcáns son protagonistas secretos de moitos episodios da nosa historia e a nosa cultura. Debémoslles a memoria de Roma preservada en Pompeia; debémoslle revolucións, monstros e arte.