«Eu sempre digo que son galego de Corme, e moi orgulloso»

Santiago Garrido Rial
s. g. rial CEE / LA VOZ

FIRMAS

Economista, copreside el partido Los Verdes en Ginebra

12 ago 2012 . Actualizado a las 07:00 h.

Alfonso Gómez regresa hoy por la mañana a Ginebra, donde reside y mantiene una activa vida asociativa y política. Como siempre, ha pasado el verano en su localidad natal, donde además ha celebrado su cumpleaños. Se siente ligado absolutamente a esta localidad. «Eu sempre digo que son galego de Corme, e moi orgulloso de selo. Así me defino, así o puxen no meu blog. De Corme, de Bergantiños e da Costa da Morte, vencellado totalmente coa zona, que me marca moito porque lle teño cariño, respecto, porque ten aspectos moi positivos, sobre todo a xente, que é encantadora, dá gusto chegar e que te trate tan ben».

Alfonso nació en la calle Real. Sus primeros tres años vivió en la última planta de la casa de su abuelo, que era maestro. Con año y medio, sus padres emigraron a Ginebra. Fueron de los primeros de Galicia (hay casos del 59, sobre todo en Cerceda) que se marcharon para ese país. Su padre fue uno de los fundadores de la sociedad A Nosa Galiza, el centro gallego más antiguo de la emigración gallega en Europa. Con 3 años se fue con ellos, y con 9 volvió a Corme. Querían que estudiase con su abuelo. Y lo hizo encantado. «Aquilo era o reino dos rapaces. Poder estar na rúa, co control social de todos os veciños. A liberdade, o ambiente. Gardo dese ano un recordo marabilloso. E os amigos que fixen daquela aínda os conservo», explica.

Después se marchó a estudiar, interno, a A Coruña, hasta los 14 años. Los primeros meses fueron un poco duros, pero después ya no: «Eu adáptome moi facilmente a onde estou», justifica.

Con 14 años ya se marchó definitivamente para Ginebra, donde hizo su vida: estudios de Económicas, amigos, relaciones, vida política... Todo. Eso sí, nunca ha faltado a Corme. «Teño moito trato con bastante xente, por exemplo con Víctor Mosqueira, de quen son incluso algo familiar. Estou moi integrado na vida de Corme. Cando veño aquí son totalmente galego de Corme, e cando estou aló son totalmente xenebrino, é o que dicía antes da adaptabilidade», señala.

Los recuerdos le hacen viajar a los tiempos de su abuelo, el maestro. «Tiña tres clases, con 50 alumnos. Ás veces levábanos aos pinares, á praia da Hermida, que era un gran campo de xogo e de aprendizaxe en liberdade, cos rapaces que xogaban en pandilla. El sentábase xunto aos pinos, nós andabamos por alí», evoca.

Con los años de idas y venidas también ha ido viendo la transformación de la localidad. «Lembro un pobo moi combativo, reivindicativo. Había asociación de veciños, que pedían melloras moi necesarias. Había unha unión importante para que se fixeran cousas, especialmente naqueles anos da transición, cando eu tiña entre 16 e 20, xuntábase a festa co reivindicativo».

Esa es la parte más buena de los recuerdos, a veces nostálgicos, del tiempo ya pasado. No puede decir lo mismo de la arquitectura o urbanismo local. «Penso que podía ter mellorado dunha maneira distinta, urbanisticamente non é que se fixese o máis axeitado. Hai algunha casa que, máis ca unha construción tradicional, parece un búnquer», dice. Es, acaso, el único pero que le pone a un pueblo del que no para de hablar maravillas. O de sus vecinos, al elogiar el trabajo que alguno de ellos realiza en Ginebra, porque también en la hermosa ciudad suiza tiene paisanos, que siguieron la estela que abrió su padre hace ya tanto.

retornar a... corme alfonso gómez cruz

Nació el 27 de julio de 1960. 52 años

Nació en Corme y vive en Ginebra

Copresidente de Los Verdes en Ginebra. Economista. Director adjunto del Conservatorio de Música, Danza y Teatro de la ciudad. Activista en numerosas organizaciones