Xesús Fraga, á procura da raíz familiar londiniense

HÉCTOR J. PORTO REDACCIÓN / LA VOZ

CULTURA

Á esquerda, Isabel e Virtudes —respectivamente, nai e avoa materna de Xesús Fraga, escritor e xornalista de La Voz de Galicia—, na cuberta do barco de pasaxe Monstserrat, na primeira das viaxes que fixo Isabel ás illas británicas. Botaba a andar a aventura na emigración da nai de Fraga —á dereita, nunha foto tomada por Ana Couceiro—, quen, por certo, deu en nacer en Londres
Á esquerda, Isabel e Virtudes —respectivamente, nai e avoa materna de Xesús Fraga, escritor e xornalista de La Voz de Galicia—, na cuberta do barco de pasaxe Monstserrat, na primeira das viaxes que fixo Isabel ás illas británicas. Botaba a andar a aventura na emigración da nai de Fraga —á dereita, nunha foto tomada por Ana Couceiro—, quen, por certo, deu en nacer en Londres

O escritor e xornalista betanceiro indaga os pasos de Virtudes, a avoa emigrante, nunha novela que viaxa ao pasado tras as razóns da súa historia propia

14 oct 2021 . Actualizado a las 17:32 h.

O escritor e xornalista betanceiro Xesús Fraga (Londres, 1971) viaxa na procura das raíces familiares londinienses -a través da historia de súa avoa- na súa nova novela Virtudes [e misterios], que vén de gañar a 38.ª edición do premio Blanco Amor e que o selo Galaxia levará nos primeiros días de marzo ás librarías.

Trátase dun libro que transita coordenadas pouco frecuentadas na literatura galega e que amosa moita valentía, xa que, aínda cun estilo contido, enfronta os feitos do seu pasado -algúns moi íntimos e de complexo significado emocional-, poñendo tres ou catro xeracións da familia en movemento, coa idea final de entender a súa propia circunstancia mediante a indagación das vidas dos pais e dos avós. Unha tarefa que non sempre resulta sinxela.

O condimento biográfico era ata agora máis ben circunstancial na produción literaria de Fraga. Pero o proxecto levaba tempo bulindo na súa cabeza. «Foi ao rematar A-Z (Xerais, 2003), un libro sobre Londres que tiña tanto de ficción como de lembranzas infantís, que caín na conta de que pagaba a pena investigar como tema a influencia decisiva que a emigración exercera na miña biografía e na da miña familia, e dedicarlle unha obra de seu. A familia interesábame como lector, e como autor tiña curiosidade por coñecer mellor os meus devanceiros e como as súas circunstancias, decisións ou omisións tamén -asume- condicionaban a miña».