Baixar da nube


O mundo das técnicas, sobre todo as do intanxible, como a chamada telemática, vaise enchendo de diversas palabras moi suxestivas, mesmo poéticas, para axudaren a entendermos o que indican. Caso claro é o concepto de «a nube» (que algúns se atreven a chamar en spanglish «el cloud», e chegan a pronunciar como «el clauz»).

Meses atrás produciuse un desastre natural de enormes dimensións en Porto Rico, illa cuns niveis de tecnoloxía telemática coma calquera rexión dos Estados Unidos. A destrución das infraestruturas polas que se emiten e reciben as ondas (antenas) e polas que viaxan electróns (condutores de cobre) e fotóns (fibras ópticas) fixo pensar que o furacán arrastrara a «nube». Hai pouco, na prestixiosa revista Time viña unha páxina de anuncio dunha empresa de telecomunicacións a mostrar as súas habilidades para construír redes, tanto de medios abertos (radio) como confinados (cabos); e manifestaba experiencia en deseño e obra de centros de xestión de datos con normativa de alta seguridade.

A maioría dos usuarios de servizos aloxados na nube non saben que a tal figura vaporosa é unha malla de grandes ordenadores, gardados en edificios especiais e interconectados. Son máquinas lóxicas, de compoñentes metálicos, que consumen electricidade para procesar e intercomunicárense.

Despois de todo o explicado neste artigo, estou convencido de que vostedes estarán de acordo comigo que para entender esa «nube» da que tanto falan convén, dende logo, baixar á terra.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Comentarios

Baixar da nube