Ganaderos de Ortegal, Eume y Cedeira exigen freno a los ataques del lobo y compensaciones

Denuncian los daños reiterados en sus cabañas y trabas para ser indemnizados


MAÑÓN / LA VOZ

Ni José Manuel Durán Martínez ni sus padres, que también pasaron toda la vida a pocos metros de la sierra de A Capelada, en Cedeira, habían visto lobos en la zona. «Non quere dicir que non estiveran, con algunha incursión esporádica, pero non os había. O cronista oficial fala de que se matara un nunha cacería a finais do século XIX», cuenta este ganadero, que habla de la presencia de varias manadas. «Hai uns anos non había, pero agora xa os leva visto moita xente, eu tamén, aparte dos danos que van deixando. Antonte, cunha becerra dun ano, pegada á miña casa», explica.

En el entorno de A Capelada, la mayoría de los ataques los sufren los potros, con un problema añadido a la hora de conseguir algún tipo de indemnización por parte de la Xunta. «O gando mostrenco que vive en estado de semi liberdade non é fácil velo, porque se move por unha zona moi ampla. Aínda que andes todos os días por aquí ao mellor botas unha semana sen velos nin saber onde van... Cando xa te dás conta de que che falta, o garda forestal que ten que dar fe da morte e da causa, xa non pode facelo...», incide Durán Martínez. Es diferente en las praderas delimitadas que gestionan las sociedades agrarias de transformación (SAT) existentes en A Capelada. «Aí tes máis control», dice.

En el municipio de Mañón llevan un par de años padeciendo ataques al ganado vacuno, ovino y equino, tanto en la parroquia de Mañón como en la de Grañas do Sor. En esta última vive Martín Rego Baamonde, propietario de una explotación de vacas de raza Aberdeen Angus, para producción de carne. «A semana pasada matáronme unha vaca que acababa de parir e o becerro. Á vaca pasei dous días sen vela, desde que pariu, e ao becerro vino un día pola tarde e ao día seguinte pola mañá só atopei dúas patas», detalla. Es una granja extensiva, de pastoreo, con reses que viven siempre en el exterior, aunque muy cerca de las casas.

Ayudas insuficientes

Rego asegura que en esta zona del municipio mañonés se suceden los ataques y denuncia los fallos en el sistema de compensación de la Administración autonómica. «Teño un expediente aberto desde setembro de 2018, por un becerro, e aínda non o cobrei. Alegaron que faltaba documentación requirida, pero non me requiriran nada, preguntei que lles facía falta e aínda non me contestaron. Non sei se o silencio administrativo vai significar que non vou cobrar», ironiza. Rechaza que sean perros asilvestrados los autores de los daños. «Se fora así, tería que velos alguén, e ninguén os ve, e ademais, por que ía habelos agora e seis anos atrás non? O lobo foi proliferando, foise espallando e quere o seu territorio», sostiene.

Este granjero mañonés aboga por «buscar un equilibrio». «Estase dando máis protagonismo ao lobo, eu estou alimentando a unha sociedade, non sei a quen alimenta o lobo», razona. Tampoco entiende que se haya justificado la presencia del lobo por la necesidad de «controlar a fauna salvaxe». «Nesta comarca hai accidentes con xabarís case todos os días, e estragos en todas as fincas agrícolas, pero o lobo prefire unha presa máis fácil, co xabaril só se atreve cando é pequeno... E cun becerro de cen quilos ten carne para alimentarse bastante máis tempo que cun xabaril».

Rego coincide con Durán. Ambos piden que se controle la población de lobo «e que as perdas que causa se paguen axeitadamente». Rego no entiendo que los baremos fijados por la Xunta para compensar a los afectados «sexan inferiores aos que pagan as aseguradoras privadas, que si están para gañar cartos». José Vila, ganadero de Val Xestoso, en Monfero, estima que «dos 24 ou 25 becerros que naceron o ano pasado, salváronse nada máis que seis». Es uno de los cuatro socios de la cooperativa Santaballa y todos han perdido varios animales.

«O maltrato do rural»

Cuando los terneros son devorados al poco de nacer, sin haber sido registrados ni disponer de crotal, «Medio Ambiente non os conta para indemnizarte», reprocha Vila. «Nas aldeas temos que comer, poñer roupa, pagar os nosos impostos, os seguros... Non teño nada en contra do lobo, é unha especie máis, que sempre estivo por aquí, pero non estou disposto a que teñamos que mantela pola nosa conta», recalca.

Este vecino de Monfero subraya que «sempre houbo lobo ibérico por esta zona, pero o de agora é cruzado con cans pastor». Así explica que, hace solo unos días, «mataran o cadelo dun veciño e deixaran só o rabo e o espiñazo; o lobo ibérico non come os cans». Denuncia «o maltrato do rural, sen axudas e con golpes por todos os lados».

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ferrol

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Ganaderos de Ortegal, Eume y Cedeira exigen freno a los ataques del lobo y compensaciones