«No cadro de anuncios colgamos os salarios de todos, incluído o meu»

Sofía Vázquez
sofía vázquez REDACCIÓN / LA VOZ

ECONOMÍA

Santi M. Amil

Xosé Lois Lamazares é coordinador-director xeral de Lugar da Veiga, que  figura na clasificación do «Financial Times» das mil empresas que máis crecen en Europa

28 abr 2018 . Actualizado a las 05:00 h.

Desprende unha humildade poucas veces vista. Xosé Lois Lamazares é coordinador (non quere que o seu cargo se traduza por director xeral, aínda que así é) de Lugar da Veiga SLL, unha das mil empresas gacelas (as que teñen un crecemento sostido de máis dun 25 % durante varios anos) de Europa incluída na clasificación do Financial Times (FT). Réstalle importancia a este feito. A súa empresa, na que participan no capital os seis irmáns -todos homes-, aínda que traballan tres, está asentada no rural, en Chantada. Ten prioridades á hora de contratar: primeiro, os membros da familia se están no paro; despois, os veciños máis próximos; logo os outros, e así sucesivamente. A modo de mancha de aceite. Todos os traballadores participan na toma de decisións, todos cobran un extra por responsabilidade e os salarios, incluído o do director xeral, fanse públicos cada mes. O máis alto (o do propio Xosé Lois Lamazares) é como máximo tres veces o máis pequeno. 

-Entre o 2013 e o 2016, os anos que estudou o FT, canto medraron?

-Máis do 320 % sobre a facturación, que ascendeu a 3,5 millóns, segundo o peche do ano pasado. E a previsión para o 2018 é un crecemento do 30 %. Empezamos 5 persoas e agora somos 48. Non son consciente da importancia que ten saír no FT. Simplemente, penso que está ben.

 -De onde vén vostede? Antes traballaría noutro sitio.

-Si, na Administración local. En Lugar da Veiga [dedicada á fabricación das galletas mariñeiras] traballamos tres irmáns, Óscar Carlos e mais eu. Eles estaban en empresas de diferentes sectores. Queriamos facer un proxecto autoxestionado, vinculado ao rural e, a poder ser, en Rodeiro, de onde somos. Como pertencemos a unha familia de labregos, pensabamos nun proxecto de agroecoloxía. Dándolle voltas xurdiu unha visita a Arxentina e vimos un produto similar ás nosas galletas que nos pareceu atractivo. Estudamos e no 2005 lanzámonos coa empresa, que instalamos en Chantada.