Do mito á ciencia

La Voz

CIENCIA

BERNARDO CODESIDO

11 jun 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

Contar como se descubriu o lume, con Prometeo convertido nunha especie de Robin Hood que llo rouba ós ricos deuses para darllo ós pobres humanos, ou como Démeter se enfada co mundo porque lle raptaron á filla e nos castigou co inverno, eran trapalladas que se argüían para tratar de entender os grandes enigmas. Poñer como milagre da divindade a baixada da marea para abrir un camiño de paso no mar Roxo ou crer que era Helios quen andaba polo ceo co seu carro para transportar o sol de leste a oeste, eran outras desas explicacións argalladas para facer entendible o que naquel entón era todo un misterio.

A sorte foi que nas mesmas cidades nas que uns crían nestes mitos, outras persoas trataban de buscar unha explicación menos teocrática, e así, pouco a pouco, as lendas e os contos da tradición oral só serviron para que alguén puxese os miolos en remollo abrindo o camiño da ciencia, e acabasen calculando cousas tan verdadeiras como o radio da Terra, o volume e composición dunha coroa real ou a hipotenusa dun triángulo rectángulo.

E claro que hai que contar contos cheos de fantasía, verdadeiros escapes da angustia que crea a dúbida, capaces de sorprender a nenos e adultos, porque son a base da reflexión, os que nos obrigan a preguntarnos os porqués poñéndolle límites á realidade.