Igualdade na investigación e a ciencia

Vanessa Valdiglesias, Elena Lendoiro y María de la Fuente MEMBROS DE INVESTIGAL, REDE GALEGA POLA INVESTIGACIÓN

CIENCIA

CESAR QUIAN

13 jul 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Hoxe avanzamos cara a unha sociedade máis igualitaria, tolerante, e diversa. Grazas á aprobación da Lei Ánxeles Alvariño, as mulleres investigadoras e científicas podemos camiñar con pasos máis firmes, ollar cara ao futuro dende unha nova perspectiva que xira entorno á igualdade real e efectiva.

As desigualdades no ámbito da investigación reflíctense en cifras. As mulleres abandonan paulatinamente a carreira profesional, o que se coñece como a «tubaxe que gotea» e, ademais, o acceso a postos de responsabilidade está limitado en base ao ben coñecido teito de cristal, que ten como efecto espello o chamado «chan pegañento» das institucións. A desigualdade entre homes e mulleres tamén se mide en termos de visibilidade e recoñecemento do seu traballo. Hai unha gran falta de referentes femininos, e os descubrimentos das mulleres tenden a considerarse de menor valor. A maternidade segue sendo unha das razóns que máis penalizan ás mulleres, dada a interrupción temporal da actividade e a dificultade engadida de compatibilizar unha carreira profesional cos coidados.

Como sociedade, non nos podemos permitir que haxa mulleres que teñan que renunciar ao seu desenvolvemento profesional porque son invisibilizadas ou discriminadas. Porque non só perdemos talento, perdemos todas e todos, a visión da metade da humanidade, a capacidade de afrontar problemas comúns dende ángulos complementarios.