Ana Moreiras, pregonera de las fiestas burelenses: «Levo 40 anos sen faltar a elas»

«Faime moita ilusión e estou alegre pero tamén moi temerosa, dame pudor», confiesa la pregonera de las fiestas patronales de Burela, Ana Moreiras (Lugo, 1976), que este sábado afronta un papel oficial importante delante de los burelenses. «Simplemente son unha profe que sacou tres cómics, pero non son un referente nin son exemplar. Son máis friki que referente», añade, declarándose «totalmente a favor do cómic porque me parece unha arte única». «Paréceme difícil saír falar diante dunha comunidade a falar de min. Non teño problema a falar do que se está facendo pero de min... ¡uf!», dice Moreiras. La improvisación, avisa, es su zona de confort.

«Unha cousa que vou dicir no pregón _adelantó_ é que son de moitos sitios e que non son só de Burela. O desarraigo é a miña consigna. Soamente hai un sitio onde che podo dicir onde estiven nos pasados 40 anos e ese sitió é o venres das festas de Burela, no campo das festas. ¡Levo 40 anos sen faltar a esas festas!».

«O mundo do cómic é moi aberto e permíteche xogar moito» 

«O mundo do cómic é moi aberto e permíteche xogar moito. Na medida en que combines a literatura coa imaxe gráfica xa tes un cómic. A día de hoxe. Hai 30 anos non era así. Aos meus cómics vailles ben. Do primeiro levo vendidos como dous mil exemplares, que no mundo da BD galega é moi boa cifra. Estou confortable e sobre todo disfruto moito. Paréceme unha forma de expresión moi simpática. Pásoo moi ben», dice Moreiras. No descarta entre sus proyectos futuros idear sobre Burela: «Róndame a cabeza. O meu primeiro cómic está ambientado en Friol, o segundo en Trabada e o que saiu agora no confinamento en Lira, pero teño esa débeda pendiente con Burela, que está aí nos proxectos».

Tiene una anécdota de cuando nació porque sus padres vivían en el País Vasco pero su padre quería que naciese en Lugo: «Embarcou a miña nai en tren, trouxoa, pariu en Lugo e volvimos para alá. Ser son luguesa cento por cento».

---

---