Adriana R. Eiroa pasa entre seis e oito fins de semana ao ano en establecementos de turismo rural galegos, con confesa preferencia por aqueles nos que se realizan boas prácticas ecolóxicas, na liña de defender o turismo sustentable. É de Vimianzo, vive na Coruña e traballa en Oleiros.
-¿Por que esa preferencia?
-Está claro que hai que facer un turismo baseado na planificación e na xestión controlada dos recursos para asegurar a viabilidade a longo prazo.
-¿É caro o turismo rural en Galicia?
-Algo caro si é. O mellor é ter un paquete, como o que xa pasou do Outono Gastronómico.
-¿Ten que cambiar, pois?
-É necesario promocionar a defensa da contorna, a natureza e outras actividades como os moi bos produtos ecolóxicos que producimos.
-¿Que bota de menos en Galicia?
-Ao igual que noutros países, aquí se debería potenciar máis o agroturismo, onde se poidan aprender os procesos agrícolas, convivir coas familias... Sería moito máis enriquecedor.
-¿Unha experiencia negativa como cliente?
-Pois non me lembro de ningunha.
-¿E unha positiva?
-Este verán pasado estiven varias veces en Casa Caxigueiro, en Sarria, e foron moi amables ensinándome todo, reencontrándome con elementos patrimoniais e culturais da zona. Foi unha sensación como non tiven antes.
-Por certo, ¿cal é a bisbarra que lle gusta máis desde o punto de vista do turismo rural?
-A de Arzúa, preto do Camiño Francés. De feito eu pertenzo a unha asociación do Camiño de Santiago e a maioría das casas que coñezo están a carón dalgunha das oito vías de peregrinación que temos en Galicia.