«Serramoura é o Bronx galego»

«Don Amancio é un dos ingredientes do misterio de Serramoura», afirma o intérprete Xavier Estévez

.

redacción / la voz

Moitos dos misterios que se ocultan en Serramoura (esta noite en TVG, ás 22.20 horas) son fielmente custodiados polo cura don Amancio, un home que sabe demasiado e que está obrigado a calar polo segredo de confesión. Quen o encarna é o actor Xavier Estévez, que, despois de ser un narco galego en El Príncipe, compaxina este traballo coa gravación dun novo thriller, titulado La verdad, cos mesmos produtores e tamén para Telecinco. Ademais, representa con Sarabela Teatro a obra de José Saramago Ensaio sobre a cegueira, que veñen de representar en Portugal ante a viúva do escritor.

-As incógnitas rodean a don Amancio en «Serramoura». ¿Quen é en realidade?

-Don Amancio é un dos ingredientes do misterio de Serramoura. É un cura do que sabemos moi pouco, intencionadamente ademais. É un home moi íntegro, pero non coñecemos todo del e iso é o que aporta á serie unha dose interesante de intriga. Sabemos da súa integridade polas tramas nas que intentou procurarlles unha vida mellor aos traballadores de Serramoura, pero a realidade impúxose a golpes sobre a súa boa intención. Aínda que aparece menos na serie durante algún capítulo, agora regresa e sempre nos vai quedar a sensación de que ten un pasado que non coñecemos. É un home capaz de plantarlle cara á inxustiza, como fixo con todos os caciques da vila, pero tamén é capaz de aliarse co diaño se pensa que con iso consegue mellorar a vida dos demais. 

-Ten aspecto de boa persoa, aínda que en Serramoura non todo é o que parece...

-Pero ás veces si. Don Amacio é un home íntegro. ¿Que ten claroscuros? Sí, pero ¿quen non os ten? O que me gusta del é que, pese a ser cura, sáese do prototipo. Ten unhas crenzas firmes que non sempre concordan con moitas cousas da Igrexa. Sempre pensei que o papa actual, máis preocupado polo benestar da xente e da comunidade que por outras cousas, sería a última oportunidade que lle da á Igrexa. Amancio é un cura dos que pisan a rúa cada día e axudan á xente.

-A referencia de serie de curas en Galicia é «Padre Casares». ¿Encaixaría don Amancio no Louredo da ficción?

-Claramente non. Son ben diferentes. Este cura mancha máis as mans. Se hai que meter as mans no barro para chegar ao fondo das cuestións, méteas. Se hai que poñer a un home contra a parede para que non se pase con outro, tamén o fai. Un cura de Padre Casares nunca faría algo así. A propia serie ten outro ton, pero tamén o cura é diferente.

 -¿Cala moitas cousas, obrigado polo segredo de confesión?

-Algo que sempre me pareceu fascinante dos curas é que o saben todo de todo o mundo. Pero ás veces, tendo fregueses como os que temos en Serramoura, saber todo é saber demasiado. E iso pode atalo de mans e facelo sufrir máis do debido. Pero ao ser tan íntegro nunca vai traizoar o segredo de confesión, polo menos ata onde eu sei.

-¿Haberá moitos sobresaltos nesta temporada?

-Sorpresas vai haber moitas. Serramoura é o Bronx galego, un sitio onde pasa todo o máis insospeitado. Seguiremos mantendo esa fiel audiencia que temos.

-¿Que lle parece a serie como espectador?

-Teño certa resistencia a seguir unha serie na que traballo, pero Serramoura engánchame. Creo que todos os compañeiros fan un traballo espléndido e consigo velo como un espectador máis, que é un exercicio moi san, sobre todo cando te gusta o que ves. Son un número máis desas cifras de audiencia das que estamos tan orgullosos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Tags
Comentarios

«Serramoura é o Bronx galego»