El próximo jueves, con La Voz, una nueva edición de la Guía de Másters de Galicia
Ochenta personas compartieron mantel para celebrar una jubilación que no es una retirada
08 feb 2003 . Actualizado a las 06:00 h.?abidas son de sobra las tres pasiones de Moncho Vilas: la cocina, Santiago y el Atlético de Madrid. Pero, por encima de todo, están los amigos. Eran ochenta los que se reunieron ayer en el Anexo Vilas para brindar un homenaje a uno de los hosteleros de cabecera de Compostela que se jubila pero, ojo, no se retira.Emocionado y satisfecho, Vilas decía que cuando tienes un negocio en el que los clientes son al mismo tiempo amigos, «estou feliz, porque se tivese máis cabida o local, máis xente habería». Los que no pudieron estar por falta de aforo, enviaron telegramas. El homenajeado avisa: «A xubilación das persoas da hostelería nunca é xubilación, porque é a túa casa e sempre vas a estar en ela; unha, para saudar ós amigos, e outra, para tomar un viño con eles».¿A qué va a dedicar ahora Moncho Vilas el tiempo libre? Pues lo tiene muy claro: «Ó que estaba facendo, estar na miña casa apoiando ós meus fillos, que son os que levan agora o negocio. Por suposto, eu dando voltas pola Alameda, con todo o cariño e respeto que lle teño á Alameda, non vou a estar».Bugallo, sentado a la izquierda de Moncho Vilas. Pasín y Dositeo Rodríguez, a la derecha. El alcalde dice que el acto de ayer es un homenaje merecido «a un compostelán de pro, que ten ademais dous elementos importantes: o recoñecemento que supón a persona de Moncho Vilas, a súa colaboración en todos os proxectos da cidade e a súa amistade permanente e, en segundo lugar, o recoñecemento a un digno representante dunha familia extaordinariamente querida en Santiago, os Vilas». «Aínda que diga que non vai dar paseos pola Alameda, paréceme que Moncho aínda ten un longo percorrido», añade el regidor. Para Dositeo Rodríguez, el homenaje de ayer expresa «o recoñecemento a unha gran persoa e a un establecimento hosteleiro, que é unha das bases do desenvolvemento turístico de Galicia». El concejal Luis Pasín, cuya familia ha estado unida desde siempre a los Vilas y que cuelga los hábitos al mismo tiempo que el hostelero (pero que tampoco está dispuesto a entretenerse dando paseos por la Alameda), dice: «Éste non é só un recoñecemento ó meu amigo e ó meu compadre, senón a toda a súa familia, que fixo un labor extraordinario no social, no económico e axudando a moita xente».El menú de ayer, a la altura de Vilas: Entrantes, jamón, cordero asado y postres de esos que quitan el hipo.