Estes días, nos medios de comunicación salientábase o desastre que sobre o marisco (bivalvos) provocaron as fortes e continuas precipitacións, cuns niveis de choiva moi elevados que diluían notablemente a auga salgada, de xeito que o marisco quedaba vivindo nun ambiente de auga doce totalmente letal e que provocaba a súa morte. Só hai poucos animais que sexan capaces de sobrevivir nos dous ambientes: salgado e doce; estes son os diádromos, peixes que ao longo da súa vida migran de ambientes de auga doce a outros de auga salgada ou viceversa, sempre por razóns nutricionais ou reprodutivas, como por exemplo o salmón, a lamprea ou as anguías, entre outros, que non se consideran marisco.
Hai que explicar tamén que marisco é unha palabra de orixe latino, constituída por dúas raíces mare (mar) e isco (que pertence a) e o dicionario da Real Academia Galega a define como: «Calquera dos moluscos de cuncha ou crustáceos mariños comestibles». Embárgante, o marisco non só son os moluscos bivalvos, gasterópodos e cefalópodos e os crustáceos, pois hai moitos equinodermos comestibles, como os ourizos, e tamén calquera animal mariño que teña bo sabor como sucede en moitos países americanos ou asiáticos.
Os bivalvos aliméntanse mediante filtración das augas circundantes, capturando delas a comida, que son pequenas partículas de fitoplancto. Posúen dous sifóns; por un é por onde entra a auga, en dirección ás branquias, xeralmente laminares, onde se filtra saíndo unha vez filtrada polo outro sifón. Por isto reciben a denominación de filtradores, sendo as branquias a estrutura da súa anatomía pola que respiran. Consecuentemente, cando a choiva é abundante deteriora a auga salgada circundante no seu hábitat e produce un efecto letal, coas consecuencias que lévanse observando estes días en Galicia.
O valor dos diferentes grupos de marisco danllo os cidadáns que os consumen, e en función das preferencias son uns ou outros máis o menos demandados, nos diferentes mercados da nosa terra.
Para rematar, quero explicar que o marisco débese cocer sempre en auga de mar, que ten unha salinidade media do 3,5 %; e dicir, por cada 100 gramos de auga mariña, 3,5 gramos corresponden ao contido de cloruro de sodio (NaCl), ou sexa: sal común ou sal de mesa. Pero como moitos cidadáns non teñen preto da súa vivenda unha zona da costa onde coller auga salgada e de seguro tampouco coñecen ben se a calidade da auga é boa, o mellor é facela na casa coa seguinte fórmula: diluír 35 gramos de sal en un litro de auga doce, e así ese líquido salgado é o idóneo para cocelo marisco.