Informe dramático de Sondaxe

Siro
Siro PUNTADAS SEN FÍO

OPINIÓN

Siro

26 mar 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

En abril de 1976 celebrábase na Delegación de Sindicatos de Ferrol unha reunión de mandos intermedios de Bazán, prexudicados polo convenio colectivo. Tomou a palabra un enlace sindical que coñecía o problema e tiña unha posible solución; pero cando empezou a falar en galego, vinte ou trinta voces interrompérono berrando: «¡En castellano!». Despois dun par de intentos afogados por voces iradas, o sindicalista abandonou o local, mentres alguén pedía para el un voto de censura por «pretender tomarnos de broma hablando en gallego».

Dende que Julio Camba escribira que o galego só servía para facer versos e falar ás galiñas e aos aldeáns, eu non coñecera un desatino semellante; polo que publiquei un artigo titulado Ornear en castelán, con duras críticas aos que berraran e aos que o consentiran; e recordando que se o idioma galego estaba na universidade era porque o pobo humilde soubera gardalo durante séculos; malia as burlas e o desprezo recibidos. Mesmo por iso —engadía—, cantos pertencemos á clase traballadora debémolo falar e facelo con orgullo.

Días despois chegoume a través do xornal a resposta dun encargado —non identificado— que me comparaba co escritor ruso Solzhenitsyn porque, sen pretendelo, el fabricaba comunistas e eu antigaleguistas. Tanto era así, que tiña pensado asistir ao curso de galego que eu impartía no grupo de empresa, e xa non iría. Ademais acusábame de soberbio e de usar a cultura para empoleirarme nunha torre de marfil, e de moitas outras cousas, incluída certa responsabilidade —por ser galeguista— na instalación da celulosa na ría de Pontevedra. Díxome de todo, menos por que impediran falar en galego ao enlace sindical. O parágrafo final era unha cita do noso paisano Pablo Iglesias, a prol do internacionalismo proletario.