Bildu no Congreso

Siro
Siro PUNTADAS SEN FÍO

OPINIÓN

Siro

28 nov 2020 . Actualizado a las 10:46 h.

Cando ETA mataba, todos os gobernos tentaron negociar cos seus dirixentes a fin da loita armada, co mesmo argumento: calquera ideoloxía política pódese defender no Parlamento. Agora que Bildu o fai, a dereita aldraxa aos deputados independentistas chamándolles terroristas e asasinos; tamén cun único argumento: Bildu non condena os crimes de ETA.

É certo. Bildu, como organización política, non o fai. E que? Acaso os enviados a negociar con ETA polos gobernos de UCD, PSOE e PP esixiron aos terroristas interlocutores que para defenderen a autodeterminación no Parlamento, como lles propoñían, a banda debería condenar antes os crimes que cometera? Claro que non. O único que se lles pediu foi deixar as armas a cambio da liberación e a volta de etarras presos e exiliados. Nin sequera o presidente José María Aznar, ao autorizar en 1999 o traslado de 120 presos etarras a cárceres próximos ao País Vasco, lles requiriu abominar os seus delitos.

Bildu non vai condenar os crimes de ETA porque Sortu, formación herdeira da ilegalizada Batasuna, manda na coalición e entende que abondan os estatutos da organización, nos que se rexeita a violencia política, incluída a de ETA; e que a pretensión de obrigalos a pronunciar palabras de condena, só busca humillalos. Porén, desde hai dous anos, Bildu asiste o 10 de novembro á homenaxe ás vítimas do terrorismo —de todo o terrorismo: o de ETA, o do Estado e o da extrema dereita—, que se celebra no Parlamento Vasco. E non é certo, como din PP, Vox e a Asociación de Vítimas do Terrorismo, que o acto é unha farsa para xustificar a ETA. As palabras do lehendakari Urkullu, que o preside, non permiten tan arbitraria interpretación: «As xoves xeracións teñen dereito a saber que neste país se matou por pensar diferente; que existiu o terrorismo de ETA e causou máis de 850 vítimas mortais».