Afrontar o coronavirus

Siro
Siro PUNTADAS SEN FÍO

OPINIÓN

Siro

27 jun 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Á consulta do cardiólogo Alfonso Castro Beiras acudiu, hai moitos anos, unha monxiña vella e enferma, acompañada da madre superiora, moito máis nova ca ela. A superiora, intuíndo a gravidade do caso, emulaba a santa Teresa e non deixaba de eloxiar a vida eterna, as excelencias da Gloria, o encontro co Señor.... A velliña calaba, pero cando quedou a soas co médico díxolle baixiño: -Eu non quero morrer, sabe, doutor?

Eu tampouco quero morrer e por iso cando empezaron as infeccións de coronavirus confineime na casa, disposto a seguir as instrucións, indicacións e consellos dos expertos en pandemias, que son lexión.

Primeiro recibín un test doméstico para saber se me infectara ou non: se podía encher os pulmóns de aire e pasar dez segundos sen toser, estaba limpo. Como dez segundos? Vinte, trinta, corenta…! Ata poñerme vermello coma un tizón aceso ficaba eu sen unha tose. E como me gorentaba saberme san, repetíao cada pouco e andaba todo o día co peito de fóra, talmente coma un pavo.