A voltas coa conciliación


Ás veces iniciamos o novo ano motivados ao cambio, pero hai cousas que permanecen. Neste 2020 seguimos falando de conciliación. Hai uns días lin neste xornal un artigo moi interesante sobre o tema. Nel formulábanse preguntas que poden ser frecuentes e respondíase segundo o que a lei ditamina, axudando a resolver dúbidas.

Pero o problema máis grave é o que queda fóra da lei. Que pasa se unha nai, despois de selo, quere incorporarse ao mercado laboral e conciliar? (E digo nai porque na case totalidade dos casos son elas as que se fan cargo dos fillos). Optará a un posto de traballo cunhas condicións determinadas. Posiblemente non se adapte ao horario dos colexios, das actividades... Por moito que sexa a mellor candidata, non van modificar as esixencias para darllo a ela. Quizais se xa estivese traballando podería pedir redución de xornada, pero chegar de nova non se contempla na lei.

Por poñer un caso, pois hai infinidade de situacións reais e comúns que quedan á marxe do regulamentado. É complicadísimo incorporarse ao mercado laboral tendo fillos pequenos. Estudar tamén. Como, cando, onde? A cachiños, entre levalos ao colexio, prepararlles a merenda, facer a comida e volvelos recoller? Con eles na casa armando lea nun cuarto?

Agradezo as leis existentes, pero creo que a conciliación non comezará sequera a imaxinarse mentres non exista un funcionamento social xeneralizado no que os horarios dos centros educativos e das empresas sexan compatibles. Aí está o cerne da cuestión.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Comentarios

A voltas coa conciliación