Soubemos por unha «arenga» asinada pola presidenta de ADIF que o AVE vai chegar á Galiza, non en prazo, pero si con todos os aditamentos necesarios para que sexa seguro. Alentamos aliviados. Chega, ha chegar, e chegará ben. Non como o intento aquel de tan mal acordo do Alvia. Lembren, xullo do 2013: 80 mortos e 144 feridos, e unha lesión colectiva no país que tardará décadas en ser esquecida. Agora non vai haber ningún dos problemas que -recoñece implicitamente- houbo noutras ocasións: sen xogo de tronos (debo recoñecer que non sei o que pode significar), sen avatares como os do pasado, sen barreiras de ningunha índole, e por fin con ERTMS nivel 2 desde Madrid: máxima seguridade, máis avanzado, máxima capacidade da infraestrutura, máxima fiabilidade. Seica podían telo posto cun sistema convencional español (sería ese o do Alvia?) pero non, imos ter sorte e vai completo: de clase premium.

O malo da cuestión é que se pode aguar a festa: hai economistas, á parte de min mesma, que denominan o AVE bicho de mal agoiro: porque nunca chega, taponou outros investimentos, é un negocio maduro e precisado de subvención, porque a chamada Alta Velocidade Española non vai resolver os problemas de comunicación terrestre en Galiza, e, finalmente, nunca se chegará a alcanzar a cifra de 7 millóns de pasaxeiros precisos nese negocio. Se o tren serve para garantir o servizo de transporte de viaxeiros e de mercadorías, na Galiza sufrimos de xeito clamoroso a ausencia da comunicación vía férrea máis escandalosa desta parte de Europa: non hai conectividade entre o aeroporto central e as cidades co tren, e tampouco dos portos. E logo os casos flagrantes: en Lugo tanto lles ten que chegue o AVE ou a galiña: non hai servizo a ningunha outra capital galega en tempo e forma actuais: A Coruña 1 hora e 37 minutos no mellor caso (dous servizos ao día); a Santiago non hai tren e non o vai haber; a Ourense hai dous servizos pola mañá e o mellor tempo é de 1 hora e 35 minutos pero pode durar dúas horas. Non hai comunicación de Ferrol con ningunha cidade en tempos do século XXI. De Lugo non se pode viaxar á Mariña en tren, simplemente falta a vía. E recen: peche sistemático de estacións, de apeadoiros, e de servizos antes prestados por Renfe. E, agora, así parece, como estamos en tempo preelectoral hai que celebrar este “momento histórico”… Realmente quixeramos poder escoitar que existe unha planificación para conectividade e vertebración galega, xa que para saír e entrar hai medios abondo, e nunca faltaron.

Por Mª do Carme García-Negro Profesora de Economía. Ad Honorem USC

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
9 votos
Comentarios

O AVE e nós