O 28A, unidade


O Estado español posterior á crise do 2008 afástase do marco xeopolítico que ditaba o reparto dos recursos desde a Transición. En 2019 dispomos de suficiente perspectiva para intuír como se pretende reconfigurar o mapa político do Estado: apóstase por facer de Madrid a capital económico-financeira (só coa competencia de Barcelona) fronte a unha «España baleira» e impotente politicamente. Esta España radial articúlase, tamén, en clave leste-oeste. O Estado español vén potenciando, como consecuencia da integración na UE, a súa vertente mediterránea, deixando a Portugal o liderado do litoral atlántico. Da combinación de ambas as claves xeográficas cabe deducir que para o Estado Galiza será, dun xeito cada vez máis acusado, dobremente prescindible.

Para levar a cabo esta asimilación de Galiza coa «España baleira», os Presupostos son unha das principais ferramentas. Condicionan, mediante o investimento, o rol deseñado para cada territorio e os seus habitantes. Un rol que, para un país cada vez menos industrializado coma o noso, será o da especialización no sector servizos, o do traballo precario e mais o da emigración. Son estas, pois, políticas estruturais que condicionan moi profundamente as nosas vidas.

Os orzamentos que presentaba Sánchez continuaban co movemento de degradación do país. Se o ano anterior Rajoy recortaba nun 30 % os investimentos para Galiza, para este ano Sánchez propuña recortar outro 20 %. Eran uns orzamentos coherentes co esquema tendente ao desequilibrio territorial e á concentración económica en Madrid e no Mediterráneo. Uns orzamentos que, para o PSOE, daban a Galiza, malia o gran recorte efectuado, o que lle correspondía, e nos que Podemos separaba, dun xeito simplista, o social do nacional, coma se ambos os eixes non estivesen, en Galiza, intimamente unidos.

Durante meses, a esquerda española negociou co Goberno uns orzamentos que ían contra o país. Nesas negociacións participaron algún dos deputados de En Marea, pero fixérono sen ningún tipo de proposta para e desde Galiza, de costas á organización e ao resto de compañeiros, que só tivemos coñecemento do acordo o mesmo día en que se fixo público a través da prensa.

As votacións do pasado venres foron a decepción última, ao ver que Podemos se facía cómplice da política do PSOE e avalaba o mesmo mapa desigual do Estado. Boicotearon a nosa forza e venderon os nosos votos a cambio de nada. Liquidando o noso status político e constatando que daban por rematado o seu compromiso de manter a obediencia de voto en Galiza.

O proceso de recentralización vaise agravar nos próximos tempos. Por iso as vindeiras eleccións son chave para incidir politicamente con eficacia. Vai estar en xogo o peso político do país e a capacidade de poder condicionar un Goberno en base ás necesidades da clase traballadora galega; estes deben ser, por tanto, os eixes para construír unidade. Cómpre sumar con todas aquelas forzas de obediencia galega nunha única candidatura aos comicios do vindeiro 28 de abril.

Por Alexandra Fernández Deputada de En Marea no Congreso

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
32 votos
Comentarios

O 28A, unidade