Nunca tiveron estas liñas unha intención epistolar. Con todo, teño que recoñecer que houbo momentos nos que case caio na tentación de empregalas para respostar algunha mamarrachada pero ese non é o sentido.
Aínda así hoxe farei unha excepción. Estimado veciño: Véxote pasear amoucado e esquivo e preocúpasme. Sei que saes ben cedo todas as mañas para pasear a ese cabalo con forma de can que tes e a intención parece evidente: non cruzarte con ninguén. Como se así foses evitar os murmurios do barrio; non ves que xa todos sabemos que tes unha prima que é controladora aérea! E que culpa tes ti?
Non te preocupes, hai para todos. Hai tes a Linda, Ubalinda, a da panadería, que ten un primo podre de cartos que está de chapero en Trujillo. Non parece o mellor exemplo seino pero, se o pensas ben? Ademais, xa sabes o que se dixo no parlamento de Galicia: «Calquera ten un abuelo fascista», cousa moi distinta é aplaudilo.
Xa postos, aproveito estas liñas para sinalarte o que seguro que é un despista: non te esquezas de votarlle a man a esas monumentais deposicións de rinoceronte que vas deixando ciscadas polos xardíns do barrio. Non as túas, claro, as do teu can.
Ultimamente piso merda con máis frecuencia da habitual e non atopo unha relación directa coa mellora da miña sorte así que xa empezo a estar un pouco? contrariado? Se segues nesta liña prometo publicar o teu nome, ao estilo dun wikileaks parroquiano.
Non recoller a merda do teu can non te fai máis listo, faite máis guarro, ademáis de ter unha prima controladora aérea.
redac.lugo@lavoz.es