A Montaña está na UCI, non a maten


Son mestra do colexio do Courel. Pouco antes de rematar este raro primeiro trimestre soubemos da nova contratación do transporte escolar: un lote de transporte para seis concellos, con redución de rutas para O Courel, e uns requisitos mínimos dunha frota de dez microbuses para optar a ese contrato. Nesas condicións, os nosos transportistas (nin uníndose todos eles nin cos do concello veciño de Quiroga) non dan o perfil. Non poderán seguir facendo o transporte escolar ningún deles: postos de traballo, tan escasos na montaña, que perde O Courel. Ademais, reducir as rutas significa aumentar quilómetros para os traxectos que quedan e, polo tanto, tempo para os nenos e nenas que van no bus.

Políticos, estades aí para administrar e organizar de mellor xeito posible o que é de todos. E o que se pretende facer co transporte escolar do Courel é prexudicar a pouca normalidade que nos queda na montaña.

Vivo no Courel. Aquí xunto coas montañas irmás dos Ancares está a maior biodiversidade de Galicia. É a terra de fermosos bosques e de animais que sorprende que aínda compartan o noso planeta. O Courel e Ancares son así, en parte, porque hai persoas que viven aquí, que manteñen a paisaxe, o alimento e as casas onde moita xente das cidades vén atopar descanso. Queren que isto se converta nun parque temático para pasar o día ou queren un espazo vivo onde se protexe a súa sociedade e a súa natureza?

Non lles pido que aumenten a pensión á xente maior que ten que desprazarse máis de cen quilómetros para facer unhas probas médicas; nin que lles reduzan os impostos a quen ten negocios que facilitan a subsistencia aos que vivimos aquí e aos que veñen de vacacións; nin que proporcionen axudas a quen ten que cambiar ferramentas para atender a súa explotación gandeira ou o seu souto, proporcionando alimento e diversidade de ecosistemas… Só lles pido que non poñan máis dificultades a quen vive aquí, que consideren a montaña como o lugar especial que é.

Necesitamos xente que traballe e que viva aquí. E esas persoas que viven aquí merecen moito a pena. De feito, é unha das razóns polas que sigo vivindo no Courel. Son afortunada de vivir no Courel, no lugar máis bonito de Galicia, pero sobre todo o lugar onde atopei as mellores persoas que coñezo é síntome agradecida de formar unha comunidade con eles.

A Montaña merece ser agarimada: a súa xente e o seu espazo. Aquí hai moitas cousas que merecen ser conservadas: empecen pola súa xente.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
14 votos
Comentarios

A Montaña está na UCI, non a maten