«Da man de Carrasco Rouco, a Igrexa de Lugo regresa ao pasado»

Di que a elección do bispo partiu do poder xerárquico e non da comunidade


lugo / la voz

Reflexionar sobre os problemas actuais e o futuro do cristianismo en Lugo é a finalidade de Penitencia pública, o libro que acaba de escribir o cura Xosé Alvilares (Axulfe, Chantada, 1928). Catedrático de Filosofía de Bacharelato e doutor en Teoloxía pola Universidad Gregoriana de Roma, o relixioso sostén que o nomeamento do actual bispo, Alfonso Carrasco Rouco, foi unha proba do «estilo caciquil e clientelar» que estende por toda España a actual dirección da Conferencia Episcopal Española (CEE), presidida por Antonio María Rouco Varela (Vilalba, 1936), que é tío do primeiro.

­-A Igrexa é unha asamblea onde, por definición, hai unha relación na que todos achegan e todos reciben. Non é un poder, non é unha xerarquía. E a Igrexa de Lugo ten que aparecer como o espazo no que todos actúan e se encontran directamente con Deus, sen que ninguén os substitúa. Pero no nomeamento do actual bispo non existiu asamblea diocesana, senón poder burocrático, eclesiástico, que se impón sen consultar a ninguén.

-¿Por que ve no futuro da Igrexa lucense «orientacións vellas» e «rumbos xa vistos»?

-Da man de Carrasco Rouco, a Igrexa de Lugo regresa ao pasado, a unha época preconciliar [anterior ao Concilio Vaticano II, aprobado no 1965 e asociado a unha visión moderna da Igrexa], xa que foi imposto por un poder xerárquico, en lugar de por unha comunidade de seguidores de Xesús.

-¿Cre logo que o actual bispo non era a persoa axeitada para unha tarefa pastoral en Lugo?

-Os pasos cos que comeza a súa andadura amosan a restauración da Igrexa como «sociedade perfecta e desigual» na que o pobo é mantido como «rabaño», en permanente minoría de idade, en lugar de como «pobo de Deus» ou como «comunidade». O día da «toma de posesión», don Alfonso entrou na catedral acompañado por case 30 bispos, á fronte dos cales estaba o seu tío, cardeal arcebispo de Madrid, e o nuncio do Vaticano en España. Todos eses bispos ían ser proximamente electores do señor cardeal para presidir a CEE. Logo, nos dous anos que seguiron, Carrasco Rouco levou a cabo unha pastoral de conservación ou seguemento das consignas da Conferencia Episcopal, dirixida polo seu tío.

-O libro deixa claras cousas cunha ironía ilustrada, baseada en citas de grandes pensadores.

-A indignación polo que ocorre transfórmase en ironía. Non é un ataque persoal contra o bispo de Lugo nin contra Rouco Varela, é un ataque, unha acción pública de crítica a unha política clerical da que somos vítimas os cidadáns da diocese de Lugo, cristiáns ou non. É o pechado inverno da Igrexa terrenal que para evanxelizar aos pobres necesita o poder dos ricos.

xosé alvilares SACERDOTE XUBILADO QUE VÉN DE PUBLICAR O LIBRO «PENITENCIA PÚBLICA»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos

«Da man de Carrasco Rouco, a Igrexa de Lugo regresa ao pasado»