«Balbino é tamén un neno da Costa da Morte, é un rapaz universal»

«O de Santiago foi unha traxedia», di o autor, que visitará Zas o vindeiro venres

Xosé Neira Vilas en la finca de maíz de Vila de Cruces (Pontevedra) que le inspiró «Memorias dun neno labrego».
Xosé Neira Vilas en la finca de maíz de Vila de Cruces (Pontevedra) que le inspiró «Memorias dun neno labrego».

carballo / la voz

Estaba previsto que o escritor pontevedrés Xosé Neira Vilas (Gres-Vila de Cruces, 1928) inaugurase hoxe en Zas a exposición Querido Balbino: Memorias dun neno labrego, pero finalmente, e debido á traxedia ferroviaria de Santiago, a súa conferencia suspendeuse, aínda que a mostra poderá verse ao longo de toda a semana. «O que aconteceu en Santiago foi algo terrible, horrible, unha tremenda desgraza», di o autor do libro máis editado, traducido e lido en toda a historia da literatura galega. O escritor, que di sentirse moi querido na Costa da Morte, visitará Zas o vindeiro venres (20.00 horas) e en agosto abrirá a feira do libro de Cee.

-¿Non lle resulta sorprendente que «Memorias dun neno labrego» siga sendo un dos libros máis lidos e vendidos?

-É moi curioso que os rapaces de hoxe sigan a ler este libro que escribín hai 52 anos. Cando dou charlas aos colexios sorpréndeme que os cativos veñan co libro para que llo dedique, e nas feiras do libro, aínda que presente novos traballos, pasa o mesmo. Firmo Memorias dun neno labrego en todas partes. Ata o de agora lévanse editado máis de 700.000 exemplares e seguen a facerse traducións. Agora o están traducindo ao esperanto e ao xaponés.

-¿Imaxinaba algo así cando o escribía hai 52 anos?

-Non, en absoluto. Cando eu escribín o libro, alá no segundo semestre de 1960, nun café Bos Aires, nin sequera pensaba na Galicia territorial, senón nos galegos de Bos Aires. Pero transcendeu a Galicia e moitos investigadores de todo el mundo empezaron a facer traballos sobre el.

-Moitos veciños da Costa da Morte que hoxe xa non son tan nenos recoñécense en Balbino.

-Balbino podería ser un neno da Costa da Morte, pero tamén un neno de calquera outro lugar porque é un rapaz universal. É un neno pensado e vivido no interior de Galicia, na miña comarca do Deza, pero podería ser un neno de calquera parte de Galicia, porque a vida dos rapaces no rural era máis ou menos igual en todas partes, incluso fóra de Galicia. Por iso incluso os nenos de Suecia e Canadá daquela época séntense identificados con Balbino.

-¿Non ten a sensación de que «Memorias dun neno labrego» eclipsou a todas a súas demais obras?

- Ás veces si (ri). Teño obras moito máis elaboradas ás que lles teño moito aprecio, como Querido Tomás. E outra novela que tamén quero moito e que é recente porque só ten dous anos, é Esperando ao leiteiro. É un libro con moito humor, unha narración en segunda persoa, que é algo moi pouco frecuente en galego e en castelán. É a historia dun rapaz de 19 anos que emigra a Bos Aires e que, entre os consellos do pai, os choros da nai e os bicos dos irmáns, perde o coche de liña e ten que ir ata Santiago no coche do leiteiro. E mentres espera, recorda toda a súa vida.

-Os seus libros sempre están moi pegados á realidade.

-Si, sempre falo de costumes, de festas, de lugares reais e de cousas que eu vivín ou coñecín. Detrás das miñas historias sempre está reflectida a realidade.

-Na Costa da Morte quérenlle moito.

-Si, síntome moi querido. No Couto, en Malpica, en Ponteceso, en Cabana, en Carballo... Teño moi bos amigos na comarca e sempre me tratan moi ben. En Malpica, por exemplo, teño un gran amigo, Xosé Barizo, que me levou ás illas Sisargas con Castelao.

-¿Con Castelao?

-(Ri) Castelao é como se chama o barco de Xosé Barizo e a él tamén lle chaman Castelao. En Corme tamén tiven grandes amigos, como o capitán Mosqueira Manso, ao que tratei moito en Bos Aires. Outro dos meus grandes amigos é Xosé María Varela.

xosé neira vilas escritor

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«Balbino é tamén un neno da Costa da Morte, é un rapaz universal»