El misterio de las arenas que se tocan pero no se mezclan en la costa de Loiba

La playa de Fabega es de color dorado y la de Lomba, contigua, de tono grisáceo


Ortigueira / La Voz

Hay quien lo aprecia nada más asomarse al acantilado y para otros pasa totalmente inadvertido. La arena de la playa de Fabega (también conocida como A Ribeira de Feliciano), visible desde el mejor banco del mundo, en la costa de Loiba, es de color dorado, pero la de su vecina Lomba, separada por unos pedruscos, presenta un tono grisáceo. Y nunca se mezclan, ni siquiera por efecto de los temporales. La explicación de este, al menos en apariencia, extraño fenómeno, la aporta la geología. «Non sempre pasa desapercibido, hai xente que che pregunta, son coma dous mundos», cuenta Francisco Canosa, doctor en Geología, por su experiencia guiando rutas didácticas por el litoral ortegano.

«O tamaño das partículas de area está condicionado polo tipo de oleaxe -señala-, cando é máis intenso reduce o tamaño das partículas porque hai fricción entre elas, e en augas máis calmadas son máis grandes. Isto explica por que nas praias de rías, sobre todo das Rías Baixas, a area tende a ser máis grosa, e nas de mar aberto, máis fina».

¿Qué ocurre en este punto del litoral de Loiba? «Nunha situación de mar normal, as ondas chegan con enerxía e espuma ata a area máis fina [Fabega], e na outra [Lomba], a area é moito máis grosa porque as ondas chegan sen forza. Iso sucede porque a praia de Fabega está chea de baixos, rochas que actúan de rompeondas, e na outra vaise disipando a enerxía e non ten ese poder erosivo», apunta Canosa.

Esto justifica el tamaño de las partículas, pero no el color predominante de la arena. ¿A qué se debe esta diferencia? «Na area das praias, a cor responde á composición dos grans que a forman. No proceso de erosión e desgaste van quedando os grans de material máis duro, que soe ser o seixo, que é branco ou tende a ser un mineral claro», detalla. «Na praia gris [Lomba], se colles unha mostra de area atopas moitas máis cousas que o seixo, cachos de lousas e rochas do entorno. Como a enerxía non chega con suficiente forza, tardan en desgastarse e facerse pequenas», agrega. «A enerxía do mar reduce o tamaño dos grans e actúa tamén na selección do tipo de material. En Fabega, a area é fina polo maior oleaxe e o desgaste continuo e intenso fai que queden os materiais máis duros, os seixos, que tenden á cor branca ou dourada. A outra ten menos enerxía, grans máis grandes e aspecto escuro». Misterio resuelto.

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ferrol

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
19 votos
Comentarios

El misterio de las arenas que se tocan pero no se mezclan en la costa de Loiba