Cedeira, na orixe do Mar de Muiñeiras

ANA F. CUBA CEDEIRA / LA VOZ

FERROL

JOSE PARDO

Hai 15 días, 660 alumnos da comarca e os seus mestres fixeron «rodas e puntos» no estaleiro de Navantia, unha iniciativa que leva o selo de mestres cedeirenses

25 may 2019 . Actualizado a las 05:00 h.

«Vivimos porque danzamos / [..] / A danza é vida / Só a morte das estatuas non danza». Estes versos extraídos do poema A danza da vida, do mestre cedeirense Rafael López Loureiro, Calel, encabezaban o proxecto que o Centro de Formación e Recursos (CFR) de Ferrol remitiu a Navantia. Querían irmandar a construción naval e o baile tradicional nun Mar de Muiñeiras, título co que tamén os obsequiou Calel.

A cedeirense Carmen Lorenzo, mestra do CEIP Nicolás del Río, e o ferrolán Uxío Leira, tamén docente e neto de Catalina da Corredoira (da parroquia de Santa Eulalia de Cervo), xuntáronse hai unha década con outros profesores cos que compartían «o interese pola cultura e polo baile tradicional galego», co propósito de «buscar a maneira de introducilo na práctica das aulas [figura no currículo de Primaria e tamén de Secundaria]». Nestes anos de traballo e formación, ao amparo do CFR de Ferrol, fóronse incorporando compañeiros coa mesma inquedanza.

Para ser feliz, hai que bailar

A súa experiencia nas aulas serviulles para corroborar os beneficios do baile: «É un exercicio excelente de coordinación e lateralidade, aeróbico e de traballo en equipo». Pero máis aló de todo iso, subliña Carmen, «é moi ben acollido polos nenos e nenas das escolas». Un día oíulle dicir ao bailador santiagués Serxio Cobos que quen non baila non é feliz e conta que no curso que remata, un alumno de terceiro de Primaria comentoulle que «para que la gente sea feliz tiene que bailar».