«Nestes retratos hai un pulso de conversa»

O artista de Sabucedo expón na Casa das Artes a súa homenaxe a cincuenta escritores galegos

.

vigo / la voz

Ata o 9 de setembro, a Casa das Artes está chea de rostros da literatura galega. Mulleres, coma Chus Pato e Xina Vega, e homes, coma Agustín Fernández Paz ou Francisco Castro, manteñen fixa a súa vista no espectador. Son cincuenta retratos tirados contra un pano de fondo _ao modo clásico_ polo fotógrafo Anxo Cabada (A Estrada, 1957), quen titulou este proxecto O imaxinario do país. Letras de magnesio. A exposición e o catálogo correspondente están apoiadas por la Deputación de Pontevedra a través da programación Ano da lingua.

-¿Con esta exposición continúa a labor de retratar un país? Refírome a se este proxecto complementa os seus traballos anteriores.

-Si. Comecei cando foi do Prestige, facendo unha exposición sobre os percebeiros de Ons. Aquela idea foi unha combinación fotográfica e literaria. Como traballei anteriormente tanto no mar como na terra, agora tocaba pechar o círculo de traballar con escritores para que as imaxes puideran provocar reflexións ou suxestións. E iso é, unha reflexión sobre os rostros dos escritores, por iso lle chamei O imaxinario do país. Quería darlle máis visibilidades á xente que traballa na literatura. Por un lado, quería reivindicar a fotografía de nós e, por outro lado, a esa xente que segue apostando polo idioma.

-¿Foi complicada a selección de escritores?

-Eu como xa levaba traballando con eles, fun a xente que tiña colaborado comigo en traballos anteriores e despois se foi completando. Tiña pensado en principio facer só 30 retratos, pero logo fun ampliando e cheguei a 50, 25 homes e 25 mulleres.

-¿Que é o que máis lle interesa do retrato?

-É un desafío interesante neste tempos nos que a xente faise tantos selfis e produtos de consumo inmediato. Eu pensei este traballo como ir contra corrente, no sentido de fuxir de esa facilidade que proporciona o produto instantáneo. Todos os retratos están feitos coma se fora un encontro a soas co retratado. Fóra deses apuros, intentei poñer o retrato coma se fora unha paisaxe na cara do retratado. Serviume para afondar tanto na fotografía dos tempos actuais, onde se chegou a unha normalidade fotográfica absoluta porque todos levamos unha cámara no bolso, e para reivindicar a fotografía feita con calma, agarimo e reflexión. Na exposición parece que estás falando con cada un dos autores; hai coma un pulso de conversa, que era o que pretendía. Nun principio tratei de situar aos escritores no seu medio, pero despois me pareceu máis interesante ese desafío da interacción entre retratista e retratado.

-¿O retrato fotográfico é unha herdanza do retrato pictórico ou ten unha linguaxe distinta?

-Máis o menos é buscar as orixes, iso é certo. A fotografía veu un pouco como continuidade da pintura, e o que pretendín foi facer unha homenaxe aos grandes retratistas coa intención de non perder as esencias do respecto á persoa. Tratei de enfatizar a esencia da persoa que está retratando, na liña dos traballos feitos por Virxilio Viéitez á xente de Soutelo de Montes. O retrato ao longo da historia sempre foi unha homenaxe á persoa, e eu intentei conciliar literatura, fotografía e a historia do retrato.

-¿Como funcionaron os retratados?

-Uns foron máis doados que outros. Utilicei un pano de fondo para resaltar o rostro do retratado, e esa teatralización levaba consigo que tiñan que chegar a estar relaxados diante da cámara; era o meu desafío. Penso que saíu bastante ben e a xente se sinte identificada, algúns con máis ou menos atino. Hai uns anos fixera un programa para a TVG, O fío do retrato, no que eu ía fotografando á xente tirándolle do fío da vida; aquí fixen algo semellante, enfrontarme con complicidade co retratado. Pero claro, poñer á xente así a posar non é nada doado, aínda que sexan persoas acostumadas a facelo.

«No traballo intentei conciliar literatura, fotografía e a historia do retrato»

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

«Nestes retratos hai un pulso de conversa»