25 ago 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Cantos pesadelos tiven por mor dun cadro da Inmaculada Concepción esmagando a cabeza dunha serpe, supostamente encarnación do demo, que colgaba na cabeceira da cama do cuarto da aldea onde durmía habitualmente. A virxe, vestida de branco e cunha capa azul celeste, lucía unha coroa de raíña que á súa vez estaba rodeada por un círculo de doce estrelas. Ao tempo que pisaba e machucaba a cabeza da maligna serpe, a súa cara semellaba impasible.

Eu miraba para ese cadro con inquietude e a miña avoa afanábase en me explicar o seu significado, segundo ela o entendía. Miña avoa, igual que a miña nai, tíñalle pánico ás serpes, e contaban moitas historias referidas a elas, sempre dentro dun contexto negativo e maligno. O motivo principal deste rexeitamento popular pode deberse en boa parte a ter sido sentenciada pola igrexa como animal simbólico portador da tentación e o mal, igual que sucedeu con moitos outros animais venerados en culturas anteriores á chegada do cristianismo.

E no caso dos ofidios, nada máis lonxe da realidade atendendo ao benfeitoras que son para os ecosistemas nos que viven, controlando pragas que doutro xeito poderían ser moi prexudiciais para nós.