El «campanu»: toda la verdad

La Voz

CARBALLO

XESÚS BÚA

Gentes del Finisterre Un pescador malpicán que reside en Inglaterra capturó el primer salmón de la temporada en Asturias, pero la normativa del 2007 impidió registrarlo como tal

16 may 2007 . Actualizado a las 07:00 h.

nació en Malpica pero reside en la localidad inglesa de Reading. A principios de mayo, viajó por segundo año con unos amigotes a Asturias para pescar salmón. Resulta que allí... Bueno, mejor lean la increíble historia que le escribió a mi compi Santi Garrido : «O día 10 de maio ás 10.15 horas da mañá no coto La Figal botei a terra, despois de 20 minutos de mutua loita, o que era o meu primeiro salmón atlántico. O exemplar foi un macho chegado fresco do mar, de 4,290 quilos e 72 centímetros de lonxitude que entrou a unha mosca artificial, montada por min. Este foi o primeiro exemplar pescado a mosca en Asturias, probablemente en España, na presente tempada de pesca. (...) os gardas oficiais informáronme en presencia doutros tres pescadores asturianos, que este exemplar era o Campanu do Nalón do 2007». Ya saben, el campanu es el primer salmón pescado en la temporada asturiana y está cotizadísimo; de hecho, un restaurante pagó este año 18.000 euros por esa primera pieza. Pero, desgraciadamente, no fue la de Nacho: «O día seguinte os medios de prensa locais e rexionais non recoñeceron esta peza coma o Campanu do Nalón e puxéronmo coma pescado no Narcea. O límite superior do coto La Figal é a confluencia dos ríos Nalón e Narcea. Desde esta xuntanza e ata o mar, todo é Nalón. Esta peza foi pescada 200 metros augas abaixo da xuntanza dos dous ríos, claramente no Nalón. (...) descubrín que a normativa de pesca deste ano reclasifica este coto como pertencente ao Narcea, ¡ridículo!». Pues sí, y digo: ¡Que queiran que non, de Malpica é o salmón! Canarias en Dumbría Les contaba ayer la visita de unos directores de colegios madrileños a Ponteceso. Se ve que muchos se han quedado prendados de la Costa da Morte, que ofrecen su colaboración para participar en actividades educativas. Así, varios estudiantes de educación social de Gran Canaria ofrecieron su trabajo en la Casa do Cura de Dumbría. José y María están becados por la universidad grancanaria para estudiar en Santiago de Compostela y compusieron una bonita estampa (muy bíblica, no me dirán, dados sus nombres) con los pequerrechos del lugar. Colaboran con la oenegé Institución Teresiana y en Dumbría demostraron que jugando se puede alcanzar la igualdad. ¿Hay algún niño que no quiera serlo? Bombero, digo. Los alumnos de las escuelas unitarias de Brens (Ameixenda, Pereiriña y Brens) se lo pasaron enorme viendo cómo trabajan en el Parque de Bomberos de Cee. Me dicen que los profesionales del cuerpo (de la institución, que suena mejor, vale) fueron amabilísimos con los peques, que salieron aún más convencidos de que quieren ser bomberos.