Una emprendedora burelense de 22 años convierte su pasión por la moda en una profesión
BURELA
Andrea Rivas está detrás de Armario Vintaia, un negocio donde se ha especializado en la venta de prendas de segunda mano
04 mar 2026 . Actualizado a las 05:00 h.La para muchos ya práctica habitual de vender productos de segunda mano a través de aplicaciones como Vinted o Wallapop, se ha convertido en un trabajo para Andrea Rivas Chao (Burela, 2002). A sus 22 años decidió crear Armario Vintaia, un espacio online en Facebook e Instagram que pronto completará con un lugar físico en la localidad burelense y a través del que se ha especializado en comercializar ropa de segunda mano para toda España y otros países europeos.
Todo comenzó ofreciendo su propia ropa en las mencionadas plataformas y hace unos meses decidió dar un paso más. «Eu xa levaba dous anos vendendo a miña roupa a través de Vinted ou Wallapop e como vía que tiña bastante saída, porque o tema da roupa de segunda man está sendo un bum, digamos que me atrevín a lanzarme e probei a vender unhas poucas camisetas de marca de rapaz e rapaza», explica.
La mariñana comprobó que estos productos eran adquiridos muy rápido y descubrió que ahí se podía esconder un negocio: «E nese momento empecei a crear a idea e en setembro de 2025 foi cando naceu Armario Vintaia, nome co que quixen xogar un pouco co concepto vintage. Aí empecei a vender máis, ata que cheguei a un punto no que xa estaba vendendo bastante e tiven que tomar a decisión de parar ou apostar aínda máis, facerme autónoma e seguir medrando, que foi a determinación que tomei».
Esta decisión llevó aparejada la de dejar el trabajo de dependienta que tenía en un tienda de Burela: «Compaxinar as dúas cousas non era viable, así que agora estou centrada ao 100 % en Armario Vintaia».
Preparación laboriosa
Y es que aunque mucha gente piensa que «só é sacarlle unhas fotos á roupa e subilas ás redes», detrás de las publicaciones de Armario Vintaia se esconde un trabajo mucho más laborioso de lo imaginado. «Eu cómprolle a roupa a un proveedor de Valencia que vende ao por maior, por quilos. Unha vez que recibo a mercancía, teño que lavala, algunha prenda pode vir algo descosida, así que toca cosela, e logo hai que planchala e finalmente fotografala. É bastante curro porque a roupa vén de estar en almacéns, chega envasada ao baleiro e iso fai que a veces estea engurrada ou tamén pode vir con algunha mancha porque xa foi usada», señala.
Andrea publicita la ropa en Facebook, Instagram y Tik Tok, pero también tiene un grupo cerrado de Whatsapp. «Ese grupo está formado por xente da zona de Burela á que lle dou o privilexio de ser os primeiros en ver as novidades e poder comprar algunha prenda antes de subila a redes», explica.
La emprendedora burelense reconoce que se sorprendió con la acogida que tuvo su propuesta en la comarca. «Pensei que aquí non ía vender tanto porque é un sitio pequeno, hai moita xente maior e é algo que se leva máis nas cidades, pero sucedeu todo o contrario e a acollida foi incrible. A maioría de vendas que teño son para Burela e arredores, aínda que tamén fago moitos envíos para Francia ou Bélxica, por exemplo», asegura.
En cuanto al público objetivo, señala que de momento predominan las mujeres jóvenes. «O que máis vendo é roupa para rapazas, pero tamén hai algún home que compra e teño para todas as idades. É dicir, poden atopar tanto roupa xuvenil como xa algo máis señorial», apunta. Y también cuenta con un buen catálogo en lo referente a las tallas: «Teño pantalóns da 5XL, hai un pouco de todo e ultimamente estou vendendo moita talla grande».
Lo que no comercializa de momento es ropa infantil, pero puede que en un futuro sí cuenta con ella. «No grupo pechado si que hai moita xente que comenta esa opción, vexo que hai demanda, así que intentarei metelo no futuro», avanza.
El siguiente paso en el que ya trabaja es adecuar un punto físico en la burelense Rúa do Can que pretende ser una opción intermedia entre una tienda de toda la vida y una pop-up o tienda efímera. «Vai ser un local físico, pero non vai estar aberto todos os días, senón que me adaptarei ás necesidades da clientela porque a min pasábame que ao traballar nunha tenda practicamente non podía facer ningún recado. Quero que sexa un punto onde a xente poida mirar, tocar e probar a roupa e valoro facer algún evento», concluye.