A menos de dos meses para el inicio del Mundial, todo Occidente se hace las mismas preguntas. ¿Es segura Sudáfrica? ¿Está preparado el país y las infraestructuras para el acontecimiento? El gallego casi ejerce de embajador del país de Nelson Mandela.
Del primer apunte dice que «a vida é distinta a que podes facer en Vigo ou Bilbao. Do traballo vas a casa ou como moito vas a centros comerciais. Non existe un casco antiguo porque non teñen historia as cidades en Sudáfrica. O da inseguridade ven por unha sensación que se xenerou durante moitos anos. Parece que non podes saír a camiñar pola rúa e todas esas cousas. De trasfondo na sociedade aínda seguen existindo secuelas do Apartheid. Penso que ese proceso de unificación aínda vai a levar tempo».
En cuanto a las infraestruturas, el vigués que ha estrenado la mayoría de los estadios que albergarán al campeonato, habla de obras de primer nivel: «Os estadios son de primeirísimo orden. Inauguramos moitos dos campos nos que se vai a xogar o mundial. Un deles foi o que acollerá o España - Suiza en Durban».
Precisa que el fútbol es el deporte de los negros frente al rugbi que habitó toda la vida en territorio blanco: «Os campos están cheos. O fútbol e a fonte de orgullo para a xente de cor. Para a súa propia festa. É moi distinto como vai a xente ao campo en Sudáfrica a como vai aquí. Aquelo é un espectáculo. Alí queren que o equipo xogue ben, que marque moitos goles e que haxa ataque».
En cuanto al fútbol sudafricano, piensa que puede superar el difícil escollo de la fase de grupos: «A historia di que un país anfitrión sempre pasou a primeira rolda e eso é o que aspiran, aínda que lle tocou un grupo complicado. Están preparándose para competir. Penso que teñen posibilidades». A nivel físico no tienen nada que envidiar. El problema está en los conceptos técnico tácticos. Están pagando los años oscuros.