Filmes producidos en Argentina como Cándida (1939) o Cándida millonaria (1941) son ejemplos del tratamiento que desde el extranjero se dio a la emigración gallega. José María Folgar glosa en un estudio titulado Visións puntuais arxentinas e hispanas como la actriz Niní Marshall interpretó en varias películas a una mucama en la ciudad de Buenos Aires, «tendo en Cándida unhas imaxes introdutorias da chegada da protagonista á capital da nación», cuenta un Folgar que explica como Marshall, la protagonista, «foi unha actriz de pais españois que mimetizou o papel dunha galega que fala un español cun forte acento rexional, e emprega no seu dialecto vulgarismos e mesmo algunha que outra palabra galega, ou galega acastrapada ». «Niní Marshall quixo alongar, nun medio audiovisual, a fortuna do seu personaxe radiofónico, que lle deu moita popularidade», añade Folgar.
El personaje, recuerda el especialista, no estuvo exento de polémica en su época, y recibió críticas de intelectuales como Luis Seoane, a los que no gustaban los tópicos con que la Marshall retrataba a los gallegos. Sin embargo, Folgar matiza los posibles rasgos negativos del personaje señalando como «a protagonista presenta unha evolución na que, sen esquecer as súas orixes, se integra na sociedade arxentina: acudindo no socorro económico do seu patrón», con quien, por cierto, acaba casándose.