A gran estafa


Cando en setembro empece o curso, se a covid-19 afrouxa un pouco o paso, comprobaremos de novo nas facultades que, a pesar de que neste 2020 se perdeu un semestre escolar, non haberá cambios apreciables respecto a outros anos no nivel formativo dos neouniversitarios. É a consecuencia lóxica dunhas probas de acceso á universidade que se superan cunha nota mínima de 5... sobre un máximo posible de 14! Deste xeito, case un 90 % daqueles que afrontan a ABAU sae vencedor do singular combate: vale a pena organizar este complexo e custoso filtro para que o superen practicamente todos os candidatos? Non será só un modo de silenciar conciencias?

Non sería xusto levantar o dedo acusador só contra o profesorado: o do bacharelato podería xiralo contra os seus colegas que imparten na ESO, que á súa vez terían a opción de poñerse de perfil para que o frechazo alcanzase aos sufridos mestres de primaria e, se estes andan espelidos, ata chegase aos de preescolar: será que os nenos veñen a este mundo cunha formación deficiente?

O sistema educativo vai á deriva dende hai décadas por culpa dunha serie de políticos de diferentes partidos que optaron por rebaixar o nivel de esixencia para ocultar as devastadoras cifras do fracaso escolar en España. O ministro Wert tentou medir cal era a magnitude real do desastre implementando unha serie de reválidas que o levaron a unha defenestración aclamada unanimemente por políticos, proxenitores, profesores e estudantes: foi un linchamento xusto, pero non por querer implantar as probas, senón porque a medida do ministro contemplaba só a medición do baleiro formativo sen aportar realmente ideas, vontades e recursos para colmalo.

O próximo curso, e non será por culpa da covid-19, iniciará os seus estudos universitarios un significativo número de mozas e mozos condenados a un fracaso, que non comprenderán (superaron a ABAU!), causado por unha formación previa tan insuficiente que ata tal denominación semella hiperbólica. En setembro asistiremos, unha vez máis, a outra consumación da gran estafa da que os nosos estudantes son parte prexudicada, o cruel engano dun sistema educativo ineficaz perpetuado polos políticos, polos pais (voluntariamente alleos ao proceso formativo e educativo dos seus fillos), polos docentes (esgotados por unha loita continua que ninguén recoñece mentres a nómina segue a chegar puntual a fin de mes) e tristisimamente polos estudantes mesmos (vítimas e verdugos máis preocupados polo diploma que polo que o esforzo de obtelo estimula nas súas mentes e as súas almas): un sistema que cifra o seu grao de éxito na cantidade de titulados e non na calidade da súa formación, eco universitario daquela redución do fracaso escolar nos niveis educativos previos obtida a través dunha pertinaz poda das esixencias mínimas autoxustificada na perversión pedagóxica que confunde os medios cos fins e vende caixas baleiras envoltas en papeis multicolores.

Por Xabier Gutiérrez Carou Profesor da USC

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Santiago

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

A gran estafa