Españolismos


Amiña sobriña Julia, que ten dez anos e fala un galego para enmarcar, cambia ao castelán cando se dirixe a min, que son castelán falante. O mesmo fai Cruz, e ás veces, moi poucas, miña nai. Por desgraza, aínda me descubro sorprendéndome cando escoito a un rapaz novo e que vai marcando estilo pola rúa falando galego. Ninguén se me dirixe en galego en primeira instancia por cortesía, e si o fan coa miña avoa. Ela aínda cambia ao castelán por cuestión de respecto, cando ela é a que o merece en primeiro lugar. Non coñezo o primeiro neno castelán falante que acabase galeguizándose na escola. Ao contrario, uns cantos.

Nestes días a campaña micro españolismos circula nas redes sociais contando pequenas anécdotas que demostran que o galego non exclúe a ninguén e ás veces aínda atopa moitos obstáculos para desenvolverse. Todos os vivimos algunha vez. Aínda hai moitos que se asustan de que a un profesor se lle esixa o coñecemento do galego, cando a metade das materias se deberían dar nesta lingua, ou a un profesional sanitario un lixeiro dominio, cando hai centos e centos de traballadores que veñen doutras comunidades e ninguén os somete a unha tese doutoral sobre a lingua.

Hoxe é o día de María Victoria Moreno, o Día das Letras, o día da lingua e o día no que todos os políticos son os máis galegos do país. Mañá xa volverán ás súas teimas, a falar o que queiran e a opinar de imposicións, de asoballamentos ou inmersións. Pero que ninguén diga que aquí se discrimina aos que falamos castelán ou que nos queren impoñer o galego, por favor, que hai falacias que non aguantan un asalto.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Españolismos