A Manuel Fraga, «in memoriam»

La Voz

SANTIAGO

28 ene 2012 . Actualizado a las 06:00 h.

Do van enriba ti eras rocha pura

granito de labrar formas e ofrendas

sen contar esa mente sempre en reto

sempre en obstinación

sempre en conflito

sempre con rumbo NW. neto

cara ao horizónte cunha vela branca

sempre nese alento de supervivencia

dunha patria mellor

dunha Galicia en órbita...

...Mais do van para baixo xa eras de auga freática

como un ser que xurdise de humidales

chairegas

total namoro das vivificantes

cuncas zonas fluviais da nosa terra

-tesouros como a alma da paisaxe

que os poetas amaron :

Manuel María Aquilino e tantos...

falan deses tesouros nos seus versos-

entre a dorsal Galega:do Miño-Sil da Limia e o Támega...

-aínda se chora a seca malfadada

da lagoa de Antela-

* * *

Manuel Fraga Iribarne estabas conformado

da pedra da auga e lume de Galicia

pero tamén as ondas do Caribe deixaron

un salobre sinal na pel e na túa alma

o corazón queimaba de pura dor telúrica

de enerxía purísima potencial e cinética

tres patrias benamadas tres bandeiras en unha

concentración unánime dun corazón chairego

nun único Señor:

reservado agarimo -voz/ anhelo/ entusiasmo/

lume/ alborada/ fronda/ = Fraga and Fraga

Vento batente que aventando cinza

proclama o vendaval que o arrasa todo

nunha nova conciencia ergueita e alta sempre

nin pusilánime nin nunca libertina

afeita á Caridade á Fe e á Esperanza:

-sen caridade son campá sen badalo

Pandeiro roto. Auga limpa vertida-...

a auguiña que se verte non axuda

por máis pura ou máis límpida que sexa

e o espírito de Paulo está nas Escrituras

e alumea na vida da conciencia

* * *

nesta vida complexa cabe todo...

empero

a mente creadora ?hoxe- da ciencia

pode afirmar que todo é predicible

ata agotar o conxunto finito de sucesos

mais nós sabemos certamente sen probas

que vivimos en gracia da pura Providencia

vivir é navegar segundo os clásicos

ti puxeches a proa de cara ao eterno

a nave leva o rumbo que lle imprimes

navegación de altura nunha dorna sen velas

Deixa o remo. Descansa

Descansa en Paz á luz dalgunha estrela

Descansa no abeirar do último Porto

Descansa en Paz .Ulises .

Así sexa!

Luz Pozo Garza