Que forte, que forte...

¡ARRE HO! | O |


SEMPRE que volvo dunhas vacacións, por pequenas que sexan, éntrame unha pereza do quince, e propóñome cambiar de traballo para poder folgar sen cuartel e, ao tempo, forrar ben a miña sempre maltreita carteira. Agora deume por pensar canto mellor non me iría se eu fose unha versión galaica de Jorge Javier Vázquez, o de Aquí hay tomate. Así que imos aló: antonte fun comprar mobles baratos á periferia de Madrid, á nave dunha coñecida multinacional sueca. E resulta que, mentres remexía entre un montón de alfombras de baño, vin ao meu lado a Victoria Beckham, a mesmiña Posh Spice, consultando a carta do restaurante do centro comercial coa axuda dun gorila de dous por dous metros e dunha intérprete, e acompañada polo seu fillo Romeo -confeso que lle sei o nome porque o puña a camiseta do Real Madrid que o rapaz levaba posta-. Arredor dela apareceron ao instante ducias de teléfonos móviles con cámara de fotos, dispostos a inmortalizar o momento, e un coro de preguntas, pronunciadas todas a berros: ¿Que facía alí unha tipa con tanta pasta? ¿A que andaba, na meca da lámpada a 8,95, unha paisana que lle regalou un diamante a cada un dos convidados ao bautismo dun dos seus nenos? ¿Págalle a multinacional escandinava por pasear entre os seus estantes? ¿Querería simplemente mezclarse co vulgo, e ver cos seus propios ollos, ela que podería pedir que lle puxesen un avión a Tiffany's, como o resto dos mortais nolas desexamos para amoblar a casa e seguir comendo tres veces ao día? ¿Ou será certo aquelo que dicía Carmen Sevilla de que «durillo a durillo se hace el milloncillo»? Que forte, que forte, que forte...

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

Que forte, que forte...