DIARIO DE AURIA | O |
01 abr 2005 . Actualizado a las 07:00 h.FINOU o profesor Ogando, académico e intelectual profundo. Home culto, lector impenitente, amigo dos amigos e, fundamentalmente, un dos bos e xenerosos que deu esta Auria de artistas. Agora empezarase a falar de Ogando. Dos seus anos de profesor, de mestre de escritores, de compartidor de lecturas. Del teño un recordo na lonxanía, como todos os meus recordos. Era home afable, extremadamente educado, escrupuloso nas formas, sentimentalmente unido ás Burgas, á Ponte, aos signos todos desta cidade encantada. Con el marcha outro dos sabios desta provincia que quere, e non pode, ser Atenas de nada. Esta provincia que presta escasa atención a aquelas e aqueles que en verdade a definen e defenden: os intelectuais, artistas, pintores, escritores. Aquelas e aqueles que, desunidos aínda na ideoloxía, conforman o único corpus compacto e poderoso do sur da Gallaecia. Esta Auria que se debate entre ser e non ser, que ignora a súa riqueza, o seu verdadeiro patrimonio: a cultura. Ogando sabía isto que falo. O del era un proxecto utópico: a cidade culta e ensimismada na cultura. Marchou con moitos anos e co corazón pleno de amor: o amor dos seus, único que de verdade importa. Descansa en paz, profesor. Auria ha de botarte de menos.