10

HABERÁ que apretar os dentes. Saír á rúa con ganas de que a rúa non sexa un campo de concentración, de que non se repitan as miradas, de que gane a alegría a partida de cada día. Mañá iniciamos o curso sen feliz navidad, sen «que todos os teus desexos se cumpran», sen tarxeta postal con abrazo incorporado. Haberá que apretar os dentes e pensar que esta provincia pode, e quere, e debe (aínda que no fondo todos saibamos que nin pode, nin quere). Mañá, 10 de xaneiro, mirarémonos no cuarto de baño e verémonos igual. Con máis canas, pero con máis ganas. Ganas de que 2005 non sexa peor, que baile, que susurre, que nos acariñe. De que melloremos nas estatísticas do corazón: que son as únicas que importan, colega. Levantarémonos e colleremos o día coa punta dos dedos. Abrazarémonos mentres nos maquillamos no espello a tristeza. Seguiremos practicando os hábitos pouco saudables que non debemos practicar. Amando a tempo completo e buscando amor en todas as esquinas. Seguiremos querendo aos que nos queren (y a veces no, maldita sea). Cantaremos na ducha os boleros de sempre. Secaremos o pelo, e os ollos algunha vez. Mañana, día 10, y sin ganas de tocarte las narices, yo también gritaré que todos tus deseos se cumplan. Todos. O casi

---

---