Tradutor, traidor

Eduardo Maragoto
Eduardo Maragoto EXPRESIDENTE DA AGAL (ASSOCIAÇOM GALEGA DA LÍNGUA)

OPINIÓN

María Pedreda

«Aqui onde me encontro, mesmo em tempo de Primavera, quando os dias costumam ser do tamanho das noites, a noite é sempre mais longa que o dia». Así comeza o diario do último ano de vida nunha residencia de anciáns de María Alberta Nunes Amado, protagonista da novela Misericórdia (editorial Dom Quixote), da portuguesa Lídia Jorge, que acaba de conquistar o Premio San Clemente, impulsado polo Instituto Rosalía de Castro de Santiago. Xunto con ela tamén son galardoados o andaluz David Uclés e a galega Ledicia Costas, mantendo así unha liña de recoñecemento do compromiso cos desafíos do noso tempo que xa dura vinte e nove anos.

Non é a primeira vez que unha figura das letras lusas recibe o San Clemente. De feito, este galardón posúe o mérito de terse outorgado ao Ensaio sobre a cegueira pouco tempo antes de que José Saramago recibise o Nobel. O acto de entrega do premio en Compostela —ese, si, despois do de Estocolmo— converteuse nunha verdadeira festa da máis importante condecoración literaria do mundo para a lingua portuguesa.

O San Clemente é un premio cheo de diálogos: entre diferentes centros de ensino, entre distintas xeracións e entre diversas tradicións literarias, tres cada ano. Por iso, cando acontece que unha desas tradicións é a lusófona, xorde a pregunta de como se debe materializar o diálogo. A obra foi lida e está a ser divulgada na tradución española (editorial La Umbría y la Solana), de maneira que foi a única que non concorreu na versión orixinal. Son capaz de entender o receo que provoca o portugués, pois, ao fin e ao cabo, é produto de corenta anos de costas viradas en nome da salvagarda da independencia do galego. Porén, en plena crise idiomática, non chegaría xa o momento de repensarmos a relación co noso propio diasistema lingüístico? Canto gañaría o galego se se superase o medo á lectura en portugués sen tradución, que se sempre é unha forma de traizón —como di o proverbio de orixe italiana que dá título a este artigo—, máis o é entre variedades que se deberían retroalimentar? Canto gañaría se esta práctica comezase a ser fomentada nas escolas?