A «sala Rosón» no Parlamento

Siro
Siro PUNTADAS SEN FÍO

OPINIÓN

siro

18 sep 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Opresidente do Parlamento, Miguel Santalices, quixo dar nomes de galegos relevantes ás salas do pazo que acolle a institución e no mes de xullo presentou aos membros da Mesa quince placas cos de Castelao, Rosalía de Castro, Domingo Fontán, Isabel Zendal… Para a sala da Xunta de portavoces, onde se reúnen os xefes dos grupos políticos, levaba a de Antonio Rosón, presidente da Xunta preautonómica e primeiro presidente da Cámara galega; pero o BNG non a aceptou «porque está acreditada a súa participación no golpe de Estado do 36 e na posterior represión». Díxoo o deputado Luís Bará e, ao lelo, pensei: «este home ten que saber algo que eu ignoro, porque non podo imaxinar un deputado difamando a un presidente da Xunta e do Parlamento». Non era así. O BNG levou o asunto ao pleno e o deputado Bará repetiu o só de frauta que interpretara na Mesa, agora con trombón e desafinando máis e mellor: «Rosón dirixiu unha cruenta represión en Lugo co asasinato de, polo menos, 37 militantes e dirixentes republicanos».

O infundio non é novo. Publicárao a revista Interviú no ano 1978. Ían saír outros sobre o lehendakari Jesús María Leizaola e o honorable Josep Tarradellas; pero o reaxir enérxico do PNV e do catalanismo, cun mosén Xirinacs -monxe independentista moi popular- que dixo desafiante: «Que no nos obliguen a escribir en la arena», fixo que so saíse o do presidente galego.

Antonio Rosón non negaba o seu pasado franquista. En 1970 era procurador en Cortes e, ao defender o ensino do idioma galego nas escolas, empezou e rematou o discurso dicindo: «Yo, que soy un hombre del 18 de julio». Tampouco o negou na rolda de prensa que convocou no Hostal dos Reis Católicos para rexeitar as acusacións de Interviú; pero afirmou que nunca fixera mal a ninguén e que, como avogado, defendera nos tribunais a numerosos republicanos, comunistas, galeguistas e socialistas detidos en 1936. A presenza no hostal de Santiago Álvarez, secretario do Partido Comunista de Galicia, e de Anxo Guerreiro e Rafael Pillado, membros da executiva do PCE; e a cordial conversa que mantiveron con el ante os xornalistas, foi unha ratificación discreta e intelixente daquela afirmación. Tamén os escritores galeguistas Ramón Piñeiro e Ánxel Fole declararon á prensa que Antonio Rosón lles salvara a vida.