Pasas


Son moitos os que me preguntan polo Julito. Hai tempo que non sae nas columnas do xoves e iso causou certa preocupación entre os coñecidos. Está ben. Moi ben. E máis dende que o vacinaron coa dose de Moderna. Chamoume o outro día para contarme. Pero non puiden ir. Ando ocupado, teletraballando arriba ou teletraballando abaixo, ás horas que a miña cuadrilla está nos bares. E lamenteino. Porque o Julito díxome que a súa vacinación dá para tres ou catro columnas da contraportada. Non sei qué me terá preparado. Pode ser calquera cousa. O Julito é unha caixa de sorpresas. O Rojano, sempre que me ve, fálame duns zapatos de estrea dos que presume o Julio, ou da súa xubilación, ou de nada. É difícil entender ao Rojano e máis cando fala do Julito. Del só teño noticias ou fotos «guasapeadas». Recordo a última comida, cando éramos libres, en Benavente. Nun restaurante de categoría. Fomos a celebrar a chegada do AVE. El dixo que o país debera facerlle unha homenaxe. O que leva traballado o Julito nos túneles non se pode contar con palabras. Un abnegado traballador das vías. Un fenómeno. En Benavente, ratifiqueino. Logo dun óptimo manxar, regado con viño maiúsculo, chegou a hora da sobremesa. O camareiro recomendounos os seus xeados artesanais. Unha delicadeza. Unha gloria. O Julio preguntoulle de que sabor os tiñan. «Los clásicos de vainilla, chocolate, nata, turrón, etcétera, y también algunas novedades”», dixo o do restaurante. «Qué novedades nos traes?», preguntou o Julito en perfecto castelán. «Pasas al ron», dixo o mozo que nos atendía. «Buena idea -respondeu o Julito-, a mí con Cocacola». Eu só puiden mirar ao sorprendido camareiro e engadir: «A mí también, gracias».

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
28 votos
Tags
AVE
Comentarios

Pasas