A apertura da Porta Santa inaugurou un ano esperado. Foi unha cerimonia litúrxica sobria, con ofrendas e respostas cultas e ponderadas, na que a mensaxe papal coa cita de Antonio Machado reverberou baixo as bóvedas da catedral dos camiños.

Unha catedral que vai culminar un longo proceso de restauración e rehabilitación, amparado nunha reflexión patrimonial de fondo calado. Porque a basílica xacobea e o Ano Santo non teñen un exclusivo alcance relixioso. Detrás hai un corpus espiritual e cultural ecuménico e multisecular que se pode compartir con calquera forma de pensamento.

O Xacobeo é a visión laica promovida pola Xunta para toda Galicia, e desde Galicia para o mundo enteiro. Cómpre recoñecer ese esforzo ao longo do tempo aínda que, como é natural, haberá opinión diversas sobre o seu programa.

Bótase de menos á administración do Estado. En períodos anteriores implicouse activamente, desde o primeiro goberno de Felipe González e os ministros Solana e Borrell, mediante a acción de persoas como Emilio Pérez Touriño e a inesquecible Pilar Navarro, que apoiaron decididamente o programa Compostela 93-99 e a capitalidade cultural europea do 2000.

Supoño que o Concello está a elaborar o seu proxecto cultural para o dobre xubileu 2021-2022, porque sen iso o facho esvaece e Compostela pode quedar reducida a un espazo simbólico ou á oportunidade para unha foto de viaxe. As relación institucionais sempre foro boas, que menos na capital autonómica, pero a Xunta non ten a obriga de asumir o proxecto urbano, aínda que está a desenvolver actuacións no ámbito dos camiños.

O Real Patronato, coas tres administracións, a Universidade e a Igrexa baixo o patrocinio da Coroa, reunirase cando o Consorcio dispoña dun plan, e nese momento aparecerán os recursos. A monarquía, como institución, foi e ten que seguir sendo fundamental na promoción de Santiago e de Galicia.

Teño escrito que a cidade culta, a histórica, estendida ao seu perímetro verde, está apagándose, necesita un impulso ilusionante. Namentres, a Cidade da Cultura ilumínase polo 10º aniversario para satisfacción xeral en tempos de pandemia, pero non sería bo que, no fondo, compitan e non cooperen. É un dilema que pode confluír nun proxecto común que active todos os vectores: auditorios, orquestras, fundacións, museos e galerías, teatros e cines, centros cívicos, recintos de lecer,… implicando creadores, artistas, pensadores, docentes, científicos, cidadáns de Galicia e dos cinco continentes. Dous anos para realizar desde Compostela un anhelo necesario.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
8 votos
Comentarios

2021-2022, tempo para un anhelo