Folla de ruta á terceira república


Nunha pausa da entrevista que en 1995 lle fixo Victoria Prego en Antena 3 TV, o expresidente Adolfo Suárez tapou coa man o micrófono de solapa e desvelou un secreto que captou o micrófono da cámara: non sometera a referendo a alternativa monarquía ou república -como lle pedían os xefes de goberno estranxeiros-, porque as enquisas daban como perdedora a monarquía. O que Suárez fixo foi meter as palabras rei e monarquía na Lei para a Reforma Política, aprobada o 15 de Nadal de 1976 co 94,17 % dos votos e unha participación do 77,8 %, e puido dicir que se decidira en plebiscito. Así salvou a monarquía instaurada por Franco e, probablemente, tamén aquela transición á democracia.

Hoxe a monarquía volve estar en crise e Pablo Iglesias, líder de Podemos, pide á cidadanía valentía e audacia para avanzar cara á terceira república. Non se pode negar validez aos seus argumentos. Cada vez máis xente, sobre todo xove, non entende que a xefatura do Estado sexa hereditaria e, ademais, daquela maneira; porque, por incrible que resulte, a Constitución, no artigo 57 do Título II, dá preferencia ao sucesor varón, polo que o herdeiro do rei Juan Carlos foi don Felipe e non a infanta Elena. Si, claro, dá medo imaxinar a entronización de dona Elena e Marichalar ou de dona Cristina e Urdangarín; aínda que quizais con eles a folla de ruta de Pablo Iglesias fose máis curta e realizable. 

Don Felipe e dona Letizia ofrecen outra garantía, pero as acusacións que lles fan o independentismo catalán, Podemos e o marujeo son de traca. Para o independentismo, o discurso de fin de ano demostrou que Felipe VI segue comprometido coa represión. Segue, din, porque a iniciou o 3 de outubro de 2017, dous días despois da celebración do referendo de autodeterminación, ao afirmar unha evidencia: o Govern de Catalunya incumprira a Constitución e o Estatuto de Autonomía. Daquela viuse o rei indignado. Recordaría, supoño, o 12 de Nadal de 1989, cando o Parlament de Catalunya acordou, cos votos de Convèrgencia i Unió, non renunciar ao dereito de autodeterminación. Recordaría as desculpas do honorable Pujol ao rei Juan Carlos, recoñecendo o erro político e dando fe do seu compromiso coa unidade de España. Recordaría que catro meses despois fora el en visita oficial a Catalunya, con 22 anos, e Pujol valoraraa como moi positiva para Catalunya, para España e para a Coroa; e afirmara que «los frutos se verán en los próximos años». 

A última crítica de Podemos é porque na mensaxe de Nadal, Felipe VI non dixo literalmente «Mi padre es un chorizo» e limitouse a afirmar que «Los principios morales y éticos están por encima de las consideraciones personales o familiares». Home, eu moi listo non son, pero entendín á primeira que rexeitaba as veleidades financeiras do rei emérito; como no discurso da Pascua Militar entendín que recordar a obriga incondicional de todos os poderes e institucións de respectar a Carta Magna, foi un estaliscón de orellas aos nostálxicos do franquismo.  

A min paréceme que Felipe VI está poñéndollo difícil a Pablo Iglesias, que precisará máis papel para a folla de ruta. A raíña Letizia e o marujeo quedan para outra ocasión.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
60 votos
Comentarios

Folla de ruta á terceira república