A dimensión de Galiza


As circunstancias deste tempo ofrecen unha oportunidade para Galiza emprender a senda que conduce a constitución como nación política, pensando o mundo desde a propria terra.

Hoxe, con un autogoberno resultado dun pacto histórico que asuma a realidade plurinacional da convivencia na Península, en Europa e para alén. Sabendo que a realidade de Galiza non acaba á altura da desembocadura do Miño, nen apenas nos Ancares, os montes de Cervantes ou as excepcionais rías mirando a Gran Bretaña polo norte e a Portugal polo sur, formando parte dos múltiples países que ao longo do Atlántico chegan a África e América.

Unha lingua criada na profundidade do tempo, sendo escrita polo rei das Cantigas de Santamaría, viviría como galego-portugués singularmente na extensión até o cabo de Boa Esperanza de África e á América do Sur. Reunindo a Galiza, Portugal xunto a Mozambique e Angola e outros países ao longo de África a lingua propria do Brasil, a máis abondosa; para académicos «en Brasil falan galego». Conto con unha curiosa experiencia: certa vez en Brasil falando con un taxista mirou para atrás e preguntoume así: «Vocé de que parte de Brasil é». O galego e o portugués evoluíron en paralelo a pesar de ter sido abruptamente negado durante cinco séculos polas monarquías españolas. Con todo, contando con iguais valores fonéticos, morfolóxicos e léxicos, a lingua propria foi a das abondosas culturas agraria, mariñeira e do artesanato e en xeral en toda a sociedade. Mantívose mesmo no referente á economía urbana e industrial. Os chegados da Península en xeral son definidos como galegos.

No referente a historia de Galiza na Península resulta altamente revelador que en 1800 tiña oito veces máis habitantes que Madrid, dúas veces máis que Cataluña e tantos como a ampla Andalucía. Tamén que desde esa crucial realidade, e a pesar da negación de facto por parte do Estado español, en 1900 Galiza mantiña unha poboación máis alta que a de Cataluña (2.867.000 de Galiza e 2.068.000 de Cataluña) e aínda moi superior á de Madrid (775.034).

Durante o período 1800 e 1900, e máis alá, prolongándose dramaticamente, unha parte determinante dos galegos foi obrigada á emigración. Viu como as proprias terras eran subtraídas e as comunicacións galegas, as internas como as externas, foron desdeixadas. Condicionada por unha circunstancia profundamente negativa, en tanto que á altura do 2020 os habitantes de Madrid chegaron a 6.586.000, os de Galiza non superaron os 2.867.000. As primeiras foron a expresión principal da vontade de concentrar o poder público e económico en Madrid e centralizando e minimizando o realizado no conxunto do Estado.

Malia todo desde a entrada na UE no 1986, e a pesar de non superar aínda a difícil carga de tantos anos, basada na disposición galega e na acertada formación dos seus responsábeis, a economía galega adquiriu capacidades singulares. A produtiva non só se manifestou nas grandes empresas, senón tamén e crecentemente con unha excepcional capacidade de traballo. De tal forma a economía galega está en cabeza con empresas que exercen en boa parte do mundo. Esperando recuperar o feito e de ir máis alá. Neste país onde catro mulleres foron quen de abrir novos e precisos horizontes.

Por Camilo Nogueira Ex eurodeputado do BNG

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Comentarios

A dimensión de Galiza