Queroseno para os libros

Francisco Castro
Francisco Castro A CANCIÓN DO NÁUFRAGO

OPINIÓN

25 sep 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Hai cen anos nacía Ray Bradbury, o autor de Fahrenheit 451. O libro fala dun mundo non moi futuro, que xa estaba anunciándose cando a novela se publicou (1953) e que tanto tempo despois confirmamos que si, que é verdade.

Na novela de Bradbury os libros están prohibidos, e hai bombeiros que, en troques de apagar lumes, o que fan é localizar calquera cousa impresa para rociala con queroseno e prenderlles lume. A cultura, pois, pasa a estar prohibida en nome dun suposto benestar. Nada de pensar: obedecer. Os libros non serven para nada. A censura é garantía de liberdade.

A sociedade que nos anuncia Bradbury é coma esta, afirmo. E pódese pensar: esaxerado. Pero non. É esta sociedade, esta mesma. Bradbury explica como a censura se volveu global e a queima de libros (hoxe non se queiman libros, xa o sei, pero, cal é a importancia que se lle dá á cultura, por que desaparece sempre a Filosofía dos planes de estudo?) faise para eliminar ideas disidentes. Coma hoxe, aínda que sen bombeiros como os da novela. Ou si. Hoxe hai bombeiros, claro que si. É máis prescritora de coñecemento, de valores, de comportamentos Belén Esteban ou calquera triunfito que o profesor de Literatura do instituto. Mobilizan máis a xente os futbolistas tatuados repeiteados estilizados á moda que as lecturas prescritas polas profesoras e profesores coa súa mellor intención. Sergio Ramos é máis importante que Rosalía de Castro. Jorge Javier Vázquez máis que Castelao. Un toureiro e os seus amoríos, máis que Afonso X, que hoxe non sería alcumado O Sabio, senón O Pringado. Calquera influencer de TikTok máis que todo o que se traslada dende as aulas con dedicación e esforzo.