Mobilidade artificial ou pensada


Hai varias formas de enfrontarse a esta crise infecciosa. Uns argumentan que todo volverá ao seu, coas paixóns inmobiliaria e turística acendidas, mentres os transcendentalistas proclaman que é o momento de transformalo todo. Outros, en fin, preguntámonos que se pode modificar, abrindo novos hábitos sociais e creando economías para unha sociedade post-covid.

Por exemplo: É posible introducir cambios no uso do espazo civil, nas rúas e prazas onde elaboramos a convivencia cada día? Cabe repensalo como un lugar funcional que temos que repartirnos acotío?

Desde hai tempo, as cidades europeas tentan asegurar a mobilidade en torno ao uso da bicicleta, con ou sen motor. En Galicia, onde coexisten as diversas modalidades de habitar, a cidade histórica peonil, a densa dos ensanches, a rururbana diseminada e a netamente rural, é algo máis difícil. A medida que nos achegamos aos centros urbanos a convivencia co peón pódese volver complicada, e isto non se vai resolver multiplicando as ordenanzas. A normativización a ultranza da actividade humana impídenos compartir a liberdade do uso da rúa entre todos e, o que é peor, pensar o modo de concertala. Antes de encher as cidades de dispositivos smart que nuns poucos anos poden quedar obsoletos, convén marcar os desafíos. Quizais é o momento de introducir definitivamente un canon de circulación nas vías urbanas e incluso nas periurbanas: vehículos a 30 por hora, cidadáns a 4 ou menos e dúas rodas a 20. A convivencia resultaría máis doada e non sería necesario segregar o espazo por funcións, prescindindo de beirarrúas e bolardos cunha rasante común.

O dilema transporte público ou transporte privado, con ou sen condutor, vai cambiar radicalmente a mobilidade, cos drones pedindo espazo. A clave, ademais de regular a velocidade, é establecer as prioridades, a conciliación no uso da rúa, primeiro as persoas vulnerables ou con mobilidade reducida, despois o peón, o transporte público, logo as bicicletas e similares e o coche.

Un espazo comunitario reversible facilita exercer as distintas demandas ao longo do día e das estacións, desde a festa ou a manifestación ata o desfrute das terrazas ou poder mercar con tranquilidade. Xa non é o momento de facer urbanizacións ríxidas, porque os habitantes temos dereito a trazar coas nosas pisadas a arquitectura da cidade.

A cidade necesita pensamento continuado. A tecnoloxía e a intelixencia artificial, que son moi útiles, teñen que estar ao seu servizo e non ao revés.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
6 votos
Comentarios

Mobilidade artificial ou pensada