O escapismo como política industrial


Botar balóns fóra e eludir as súas responsabilidades, niso parece consistir a política industrial da Xunta de Galicia a pesar de que o Estatuto de Autonomía lle atribúe plenas competencias en materia de industria e de fomento da actividade económica, dentro das bases e coordinación estatais.

Contrariamente á previsión estatutaria, os gobernos do señor Feijoo omitiron a política industrial, tal vez por considerar, na liña da súa ideoloxía neoliberal, que a mellor política industrial é a que non existe. E a pouca que anunciaron non tivo éxito. Así, xa en 2017 o Foro Económico de Galicia constataba o fracaso da Axenda Industria 4.0 da Xunta -que debía crear 50.000 empregos industriais ata o 2020, hoxe inexistentes- e recomendáballe que, dado que moitas industrias galegas seguían na fase 1.0, se concentrara en chegar á 2.0 en lugar de vender políticas tan ostentosas coma ineficaces. Máis recentemente, desde ese foro urxíase un cambio de rumbo na política industrial e de innovación en Galicia.

Galicia viu caer centos e centos de empresas na última década. Xunto a casos como Pescanova, T-Solar, Pórtico, Alfageme e Caramelo, por citar algúns sonados, ou o sector financeiro galego, que perdeu máis de 4.000 empregos, desapareceu unha miríada de pemes industriais. Todo isto sería menos grave se novas empresas substituísen ás caídas, pero non é así, entre outras cousas porque o capital escápasenos: ano tras ano, a inversión estranxeira en Galicia está a anos luz da que correspondería polo seu peso económico (0,14 % do total do Estado en 2018) e segue a fuga de empresas ao norte de Portugal, que roza o pleno emprego e gaña competitividade mentres Galicia retrocede 16 posicións no último índice da UE, ocupando o posto 197 de 268 rexións.

Nese contexto, como xa fixo no caso de Alcoa, a Xunta volve botar o balón ao campo do Goberno central respecto da difícil situación da central térmica das Pontes: acusa ao Goberno de querer pechar a central, unha falsidade absoluta porque o Goberno non adoptou ningunha medida que a prexudicara. A decisión de Endesa non ten nada que ver cun Goberno que leva 5 meses en funcións e 10 en minoría, e si co coste dos dereitos de emisión de CO2, que cotizan nun mercado europeo que impulsou Arias Cañete e no que a tonelada de CO2, a unha media de 6 euros en 2018, disparouse a 25 euros en 2019, facendo que o carbón non sexa competitivo.

A implicación do Goberno galego é esencial para acadar un futuro económico e ambientalmente viable para As Pontes, nun marco de transición xusta que debe ser amparado pola UE. Para iso a Xunta terá a colaboración do PSdeG, no escapismo non.

Por Pablo Arangüena Vicesecretario Xeral do PSdeG

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
15 votos
Comentarios

O escapismo como política industrial