Sen capacidade de asombro


Sebastián Haffner, ao expor feitos e ambiente dos días en que Hitler sobe ao poder, escribe que «a capacidade de asombro era algo que tiñamos perdido había xa tempo», pois a política alemá daqueles tempos non era outra cousa que un «ataque de aparvamento masivo».

Non estamos propoñendo que ese criterio sexa aplicable, por agora, á política que hoxe se vén facendo neste país, pero si que pode que esteamos sentando os alicerces para que nun día quizais non moi afastado teñamos enteiramente perdida a nosa capacidade de asombro e teñamos chegado tamén a un ataque de aparvamento masivo. Porque os pactos de todo signo que se veñen facendo coa extrema dereita, esquecendo os avisos que veñen dunha e doutra banda, están facendo que pareza normal unha grave anormalidade.

Pois grave anormalidade é que unha opción, aínda minúscula, estea hoxe sinalando, e impoñendo, a outras opcións non minoritarias parte do seu programa en cuestións contrarias á democracia, á Constitución ou aos dereitos humanos, e que se acepten e poñan en práctica.

Os casos de Andalucía e Murcia, entre outros, deberan producir desacougo a todo demócrata, pois o único suposto no que non se consinte ningún pacto é xustamente cos que non só non cren na democracia, senón que inclúen nos seus programas a destrución da mesma, por máis que vivan ao seu achego. Ou somos demócratas ou non o somos. Ou estamos en Europa ou non estamos.

Unha política moi torpe, con ignorancia que abraia da aínda recente historia europea e do que Europa significa, está axudando, con pactos espurios e abertamente contrarios á CE, a que pouco a pouco o país vaia perdendo a capacidade de asombro. De aí ao aparvamento masivo só hai un paso. Xa hai que estar cegos para non velo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos
Comentarios

Sen capacidade de asombro