Din que este verán quedou sen canción. Si, si, que non houbo un éxito que asolagou todas as emisoras de radio, bombardeou todas as praias a través dos altofalantes, fixo que os negocios parecesen o mesmo porque en todos soaba a mesma ladaíña, non se instou a toda canta orquestra tocou en festas a cantar unha e outra vez o mesmo tema... Vaia, que foi un relax. Eu diría, de feito, que foi o verán da música. Porque que non nos bombardeen continuamente cun só tema que, case con total seguridade, acabaremos esquecendo co primeiro uso da bufanda, deu pé a escoitar moitas máis opcións.
Así que é un agasallo para os oídos e a mente.
E, que eu saiba, non se detivo o mundo por non ter unha canción coa que identificar o verán. De feito, moita xente non se decatou de que non existía ata que lle preguntaron por ela.
E así cadaquén ten máis sinxelo elixir o seu propio tema do verán, algo que ata o de agora era complicado, posto que, en canto nos preguntaban por el, comezaba a soar nas nosas cabezas o último éxito estival.
Non se preocupen, non quedamos sen canción, estamos a darlle oportunidade a distintas melodías, distintos estilos, distintos cantantes.
Que marabilla! Na diversidade está a riqueza, sempre o dixen. E xa que estamos, traslademos isto a outros campos da nosa vida e permitamos que a xente teña distintos gustos, tamén políticos.
A diferenza de ideas pode facernos medrar.
Poñernos no lugar dos demais é un exercicio ás veces sinxelo, ás veces complicado, pero sempre necesario.